Gubal enakmen khusus tatacara keluar Islam

Peguam Syarie Menulis
02-11-2011
Oleh Tuan Musa Awang

Kejayaan sebenar bukanlah menghukum, tetapi menggiatkan usaha memulihkan akidah

MURTAD dalam Islam dikenali sebagai ar-riddah. Menurut bahasa bermaksud kembali dari sesuatu kepada sesuatu. Manakala dari segi istilah syarak ialah kembali dari agama Islam kepada kafir, sama ada dengan niat, perbuatan atau perkataan. Murtad dilarang keras dalam Islam. Firman Allah SWT yang bermaksud: “Dan sesiapa di antara kamu yang murtad (berpaling tadah) dari agamanya (Islam), lalu dia mati sedang ia dalam keadaan kafir (ingkar), maka orang yang demikian, rosak binasalah amal usahanya (yang baik) di dunia dan di akhirat, dan mereka itulah ahli neraka, mereka kekal di dalamnya (buat selama-lamanya).” (Surah al-Baqarah, ayat 217) Masalah murtad timbul apabila Saidina Abu Bakar dilantik menjadi khalifah. Pada masa itu banyak puak Arab memberontak dan menentang khalifah. Sesetengah daripada mereka enggan membayar zakat, ada yang kembali kepada menyembah berhala.

Ada mendakwa mereka hanya menurut perintah Rasulullah SAW ketika hayat Baginda saja dan ada juga mendakwa mereka adalah nabi dan rasul. Maka Saidina Abu Bakar melancarkan perang terhadap golongan ini yang dinamakan Perang Riddah.

Tindakan perang ini diambil setelah bermesyuarat dengan sahabat termasuk Saidina Umar al-Khattab, kerana orang yang murtad melakukan jenayah menghina agama Islam.

Fuqaha’ berijmak seorang lelaki yang murtad hendaklah dihukum bunuh manakala Hanafiah pula berpendapat wanita yang murtad tidak dikenakan hukuman bunuh, kerana ada hadis melarang pembunuhan terhadap wanita.

Wanita murtad hukumannya ialah memaksanya kembali kepada Islam, jika dia enggan hendaklah dipenjarakan sehingga dia kembali memeluk Islam atau sehingga dia mati.

Menurut jumhur, si murtad wajib diminta supaya bertaubat dan hendaklah dilakukan sebanyak tiga kali sebelum hukuman dijalankan. Hanafiah pula berpendapat, meminta si murtad bertaubat hukumnya sunat.

Antara sebab berlaku murtad ialah kerana lemahnya iman, tidak ada suasana membentuk kekuatan iman, tidak ada orang yang membimbing, di samping wujud komplot tertentu bagi memecahbelahkan umat Islam melalui ajaran bukan Islam.

Kebanyakan negeri kecuali Wilayah Persekutuan, Pulau Pinang, Sabah, Sarawak dan Perlis sudah meluluskan undang-undang mengawal pengembangan agama bukan Islam kepada orang Islam. Persoalannya, sejauh manakah undang-undang ini dikuatkuasakan dan bilakah negeri yang belum mengadakan enakmen sedemikian hendak meluluskan enakmen itu?

Setakat ini hanya Negeri Sembilan memperuntukkan tatacara khusus bagi seseorang yang mahu keluar Islam melalui seksyen 119 Enakmen Pentadbiran Agama Islam Negeri Sembilan 2003 yang mengkehendaki seseorang mahu keluar Islam membuat permohonan perisytihar

Setelah menerima permohonan, mahkamah hendaklah menasihati pemohon bertaubat dan jika enggan, mahkamah hendaklah menangguhkan permohonan selama 90 hari supaya pemohon menjalani sesi runding cara dan bimbingan bagi memberi peluang mereka bertaubat.

Jika selepas tempoh 90 hari pemohon masih enggan bertaubat, mahkamah boleh memerintahkan pemohon menjalani sesi runding cara serta bimbingan selanjutnya selama tempoh tidak melebihi satu tahun.

Selepas tempoh itu, jika pemohon tetap dengan pendiriannya, mahkamah boleh mengisytiharkan pemohon telah meninggalkan agama Islam. Sebelum perisytiharan itu, mahkamah hendaklah membuat perintah mengenai pembubaran perkahwinan, pembahagian harta sepencarian, hak perwalian, hak pusaka dan hadanah.

Cuma kelemahan dikenal pasti dalam peruntukan sedia ada, permohonan bagi perisytiharan keluar agama Islam hendaklah dibuat secara ex-parte (pendengaran sebelah pihak).

Berbeza dengan negeri lain, peruntukan keluar Islam terdapat dalam enakmen kesalahan jenayah syariah dalam bentuk hukuman jenayah. Perintah pemulihan dibuat berdasarkan budi bicara hakim, memberi ruang pihak tidak berpuas hati membuat semakan atau rayuan ke mahkamah lebih tinggi.

Sudah sampai masanya negeri lain menggubal undang-undang khusus tatacara permohonan keluar Islam, pencegahan, cara dan tempoh pemulihan serta menggubal enakmen atau Akta Pusat Pemulihan Akidah bagi memastikan negeri membina pusat pemulihan akidah menurut undang-undang.

Murtad berlaku sama ada disahkan atau tidak oleh mahkamah. Catatan agama Islam dalam kad pengenalan bukan penentu sebenar akidah seseorang. Usaha dakwah perlu dipertingkatkan dan sebarang usaha memurtadkan umat Islam diadukan ke Jabatan Agama Islam Negeri atau pihak berkuasa.

Kejayaan sebenar bukanlah menghukum, tetapi mengembalikan mereka ke pangkuan Islam dan menghilangkan kekeliruan terhadap agama. Tumpuan khusus dan pemantauan perlu diberi kepada saudara baru kerana ramai yang ingin meninggalkan Islam terdiri daripada saudara baru.

Mereka menganut Islam ada kala disebabkan faktor perkahwinan dan apabila berlaku perceraian, mereka hilang tempat bergantung, hilang bimbingan dan masyarakat juga kurang prihatin lalu mereka terpaksa kembali kepada keluarga asal serta hidup dalam agama asal.

Setakat ini, belum ada statistik tepat dikeluarkan berhubung permohonan murtad di seluruh negara atau permohonan pindah nama dan agama kerana keluar Islam. Saya percaya masyarakat perlu tahu statistik ini supaya mendatangkan kegerunan dan memberi kesedaran kepada mereka.

Penulis ialah Timbalan Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia (PGSM) dan boleh dihubungi di alamat emel maa46050@yahoo.com

Perintah nafkah iddah, cerai wajar dikeluarkan serentak

Bekas isteri teraniaya jika tuntutan dibuat berasingan

Peguam Syarie Menulis, Berita Harian 08/02/2012

Oleh Tuan Musa Awang
bhagama@bharian.com.my

IDDAH ialah tempoh menunggu yang wajib bagi isteri selepas diceraikan atau kematian suami. Dalam tempoh iddah, bekas isteri diharamkan berkahwin dengan orang lain. Tujuan iddah ialah bagi memastikan rahim wanita berkenaan suci daripada sebarang janin bagi mengelakkan ketidakpastian nasab sebenar anak, jika selepas bercerai, bekas isteri berkahwin dengan lelaki lain.

Bagi perceraian talak satu dan talak dua, tujuan iddah juga adalah bagi memberi peluang kepada pasangan untuk memikirkan semula sama ada berpeluang untuk rujuk kembali dalam tempoh iddah raj’ie, atau muktamad dengan perceraian.

Sama ada perceraian berlaku dengan cerai raj’i (talak satu atau dua), atau cerai bain (talak tiga, lian, fasakh, tebus talak, atau Ila’), isteri tetap mempunyai tempoh menunggu atau iddah. Di sini harus difahami isteri yang tidak disetubuhi dalam tempoh perkahwinan saja yang tidak mempunyai tempoh iddah.

Perempuan yang masih ada haid, iddahnya tiga kali suci daripada haid. Firman Allah SWT, “Wanita yang ditalak hendaklah menahan diri (menunggu) tiga kali suci” (Surah Al-Baqarah, ayat 228).

Perempuan yang belum datang haid atau belum cukup umur atau perempuan yang putus haid, iddahnya tiga bulan, manakala bagi perempuan mengandung, iddahnya sehingga melahirkan anak.

Firman Allah SWT, “Dan perempuan yang hamil, waktu iddah mereka itu ialah sampai mereka melahirkan kandungan.” (Surah At-Talaq ayat empat).

Bagi persetubuhan syubhah (tersilap menyangka isterinya, tetapi orang lain) atau dalam kes pernikahan yang difaraqkan, iddahnya adalah sama seperti perempuan yang diceraikan.

Walaupun berlaku perceraian, suami masih berkewajiban membayar nafkah isteri sehingga tamat tempoh iddah. Nafkah adalah semua keperluan menurut keadaan dan tempat, seperti makan minum, pakaian, tempat tinggal dan sebagainya.

Kadar nafkah yang wajib adalah sekadar mencukupi keperluan isteri, dengan melihat keadaan dan kemampuan suami, menurut kebiasaan, tempat dan keadaan mereka.

Hal ini ditegaskan Allah SWT dalam firman-Nya, “Hendaklah orang yang mampu memberi nafkah menurut kemampuannya.” (Surah at-Talaq, ayat 65).

Isteri yang berada dalam iddah raj’i berhak mendapat nafkah dan tempat tinggal selama tempoh iddah. Isteri yang berada dalam iddah bain sekiranya isteri tidak hamil hanya berhak mendapat tempat tinggal saja. Isteri yang hamil berhak mendapat tempat tinggal dan nafkah.

Seksyen 59, Akta Undang-Undang Keluarga Islam (Wilayah-Wilayah Persekutuan) 1984 memperuntukkan (1) ‘mahkamah boleh memerintahkan seseorang lelaki membayar nafkah kepada isteri atau bekas isterinya.’

Seksyen 47(16) dan (17) Akta sama (pindaan A902) memperuntukkan ‘(16) sesuatu talaq raj'i yang dilafazkan oleh suami melainkan dibatalkan terlebih dulu, sama ada secara nyata atau tafsiran, atau dengan perintah daripada mahkamah, tidak boleh berkuat kuasa untuk membubarkan perkahwinan itu sehingga habis tempoh 'iddah.’

Seksyen (17) Akta sama pula memperuntukkan ‘jika isteri hamil pada masa talaq itu dilafazkan atau pada masa perintah itu dibuat, talaq atau perintah itu tidak boleh berkuat kuasa untuk membubarkan perkahwinan itu sehingga berakhir kehamilan itu.’

Syarat membolehkan isteri memperoleh nafkah iddah ialah ikatan perkahwinan yang dibina itu sah menurut syarak, isteri taat dan patuh pada suaminya serta tidak pernah disabitkan oleh mahkamah sebagai isteri nusyuz.

Realiti pada hari ini, ketika tuntutan perceraian atau pengesahan lafaz perceraian di mahkamah, mahkamah hanya akan memerintahkan nafkah iddah sekiranya ada persetujuan antara bekas suami dan isteri. Jika tiada sepakat, maka pihak isteri dinasihatkan untuk membuat tuntutan berasingan.

Apabila tuntutan berasingan nafkah iddah difailkan, kadang-kadang persetujuan bekas suami berkenaan nafkah iddah masih belum diperoleh, menyebabkan kes terpaksa dibicarakan, yang memakan masa sehingga bertahun-tahun, sedangkan jumlah yang dituntut bekas isteri adalah untuk nafkah selama tempoh iddah saja.

Saya melihat ini penganiayaan kepada pihak bekas isteri yang terpaksa turun naik mahkamah untuk mendapatkan bayaran nafkah iddah yang jumlahnya tidak sebanyak mana.

Satu mekanisme atau cara terbaik perlu dicari untuk menyelesaikan perkara ini. Sebagai contoh, berdasarkan Seksyen 47(1) (f) Akta di atas, apabila seseorang suami atau isteri hendak bercerai, mereka perlu menyerahkan borang yang mengandungi akuan berkenaan dengan nafkah dan tempat kediaman bagi isteri, sama ada sesuatu persetujuan tercapai atau cadangan pemohon mengenai hal itu.

Maka akuan itu boleh dijadikan sebagai panduan kepada mahkamah untuk terus memerintahkan nafkah dalam tempoh iddah isteri, dalam jumlah yang munasabah.

Begitu juga dalam kes pengesahan lafaz perceraian, mahkamah boleh terus memerintahkan berkenaan dengan nafkah isteri dalam tempoh iddah, sebaik saja mengesahkan lafaz perceraian berkenaan.
Persetujuan atau cadangan dan kemampuan suami boleh diteliti ketika membuat perintah itu.

Ketika mensabitkan tuntutan perceraian taklik, fasakh atau tebus talak, sekiranya mahkamah mendapati tidak terdapat bukti isteri seorang yang nusyuz, tidak salah dari segi undang-undang atau hukum syarak sekiranya mahkamah terus memerintahkan nafkah iddah isteri, berdasarkan kepada bukti zahir yang ada di hadapan mahkamah.

Penulis ialah Timbalan Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia (PGSM) sekretariatpgsm@yahoo.com.

Isteri boleh tuntut nafkah, tidak perlu bercerai jika suami abai nafkah

Peguam Syarie Menulis, Berita Harian

Oleh Tuan Musa Awang
sekretariatpgsm@yahoo.com

Tanggungjawab suami menanggung nafkah isteri adalah disabitkan melalui nas al-Quran dan al-Sunnah. Firman Allah dalam surah al-Baqarah ayat 233 yang bermaksud : “Dan ke atas bapa yang isteri melahirkan anak baginya hendaklah memberikan nafkah makan minum dan pakaian isterinya itu.”

Dalam suatu hadith diriwayatkan daripada Abu Hurairah r.a, bahawa Rasulullah s.a.w bersabda maksudnya: “Antara dosa-dosa, ada yang tidak akan diampunkan melainkan dengan bekerja dalam mencari rezeki.” (Diriwayatkan oleh Tabrani, Abu Nuáim dan Al-Khatib). Dalam hadith lain, diriwayatkan daripada Ibnu Abbas r.a, sabda Rasulullah s.a.w maksudnya: “Sesiapa yang berpetang-petangan dalam keadaan letih disebabkan oleh kerja yang dilakukan oleh kedua tangannya, maka dia berpetang-petangan dalam keadaan diampunkan dosanya.” (Diriwayatkan oleh Tabrani)

Seksyen 59 (1) Akta Undang-Undang Keluarga Islam (Wilayah Persekutuan) 1984 memperuntukkan kuasa Mahkamah memerintah nafkah bagi isteri, yang berbunyi “Tertakluk kepada Hukum Syarak, Mahkamah boleh memerintahkan seseorang lelaki membayar nafkah kepada isteri atau bekas isterinya.”

Sekiranya seorang suami cuai memberikan nafkah isteri, tidak semestinya isteri memohon cerai. Isteri boleh memfailkan tuntutan nafkah isteri di Mahkamah Rendah Syariah tempat di mana beliau tinggal. Suami akan dipanggil untuk hadir ke mahkamah menyatakan pendiriannya berhubung tuntutan tersebut. Jika suami tidak bersetuju, maka mahkamah akan membicarakan tuntutan tersebut, dan memutuskan kadar nafkah isteri yang sewajarnya berdasarkan kepada keperluan isteri, berbanding dengan pendapatan si suami (Seksyen 61).

Mahkamah juga boleh memerintahkan si suami itu supaya memberi jaminan untuk membayar nafkah isteri itu dengan meletak hak apa-apa harta milik si suami kepada seorang pemegang amanah, dengan jaminan supaya nafkah isteri itu dibayar daripada pendapatan harta itu (Seksyen 62).

Dalam tempoh tuntutan nafkah isteri dibicarakan, isteri juga boleh memohon nafkah sementara isteri dari pihak suami. Seksyen 70 (1) Akta yang sama memperuntukkan bahawa “Jika Mahkamah berpuas hati bahawa terdapat alasan untuk membayar nafkah, Mahkamah boleh membuat suatu perintah terhadap suami bagi membayar nafkah sementara yang akan berkuat kuasa dengan serta-merta dan terus berkuat kuasa sehingga perintah Mahkamah dibuat atas permohonan untuk nafkah.”

Seksyen 197 dan Seksyen 202 (1) Akta Tatacara Mal Mahkamah Syariah (Wilayah Persekutuan) 1998 memberikan kuasa kepada Mahkamah Tinggi Syariah untuk memberikan perintah interim nafkah isteri. Perintah sementara yang dikeluarkan tersebut hendaklah berkuat kuasa serta-merta dan terus berkuat kuasa sehingga Mahkamah membuat keputusan nafkah kekal isteri tersebut.

Kewajipan seorang suami menanggung nafkah isteri adalah kewajipan yang mengandungi nilai dan roh agama. Menunaikannya akan diberikan ganjaran pahala dan syurga, manakala mengabaikannya akan menerima balasan dosa dan neraka. Kegagalan menunaikan nafkah isteri akan memberi impak sosial yang negatif dalam masyarakat.

Suami akan dipandang hina oleh masyarakat kerana tidak bertanggungjawab. Isteri terpaksa meminta-minta, turun naik mahkamah menuntut haknya, masuk surat khabar dan televisyen dan sebagainya, yang akan mencalar maruah manusia dan keluarga. Anak-anak akan merasa rendah dan hina diri, benci kepada bapa mereka, yang juga boleh memberi kesan buruk terhadap pelajaran dan perkembangan hidup anak-anak. Lebih teruk, ada anak yang terpaksa berhenti sekolah untuk bekerja mencari rezeki bagi membantu ibunya.

Isteri terpaksa berhempas pulas mencari rezeki sepanjang hari tanpa mengira siang atau malam menyebabkan perhatian dan bimbingan terhadap anak-anak terganggu. Lebih malang, isteri atau anak anak akan terlibat dengan kegiatan jenayah seperti menjual dadah dan melacur atau berkerja sebagai GRO untuk mencari sumber pendapatan demi untuk menyara diri sendiri.

Suami sebagai ketua keluarga perlu diperingatkan sepanjang masa tentang tanggungjawab nafkah ini. Walaupun mungkin mereka berjaya mengelakkan diri atau menangguhkan tempoh memberi nafkah isteri dengan menyalahgunakan proses mahkamah, tetapi mereka tidak dapat mengelakkan diri atau menangguhkan hukuman di mahkamah Allah s.w.t di akhirat kelak.

Medium yang paling sesuai untuk mengingatkan para suami adalah semasa khutbah jumaat kerana yang hadir bersembahyang jumaat adalah suami-suami atau lelaki yang bakal menjadi suami. Wallahu’alam.

- Penulis ialah Timbalan Presiden, Persatuan Peguam Syarie Malaysia (PGSM).

Kuasa dengar mohon murtad masih hak mahkamah syariah

Mahkamah sivil kendalikan kes kesalahan Enakmen Kawalan dan Sekatan (Pengembangan Agama Bukan Islam)

Peguam Syarie Menulis
Berita Harian, 28 Disember 2011

Oleh Tuan Musa Awang
sekretariatpgsm@yahoo.com

Khamis lalu, Menteri Di Jabatan Perdana Menteri, Datuk Seri Jamil Khir Baharom menyatakan bahawa kerajaan dalam usaha untuk menyelaraskan penguatkuasaan Enakmen Kawalan Pengembangan Agama Bukan Islam yang sedia ada di beberapa negeri. Suatu usaha yang baik bagi membendung usaha penyebaran atau dakwah terancang agama bukan Islam kepada umat Islam, yang sepatutnya sudah lama dilaksanakan.

Mungkin ada yang keliru dengan kenyataan tersebut, seolah-olah kesemua perbicaraan kes murtad akan dibawa ke mahkamah sivil dan bukan lagi mahkamah Syariah. Permohonan pengisytiharan murtad orang Islam masih akan didengar di Mahkamah Syariah kerana ia adalah di bawah bidangkuasa Mahkamah Syariah berdasarkan Seksyen 61 (3)(b)(x) Enakmen Pentadbiran Agama Islam Negeri, bukannya di Mahkamah sivil.

Hanya Mahkamah Syariah yang boleh mengesahkan dan mengisytiharkan seseorang itu telah keluar Islam. Selagi seseorang beragama Islam, ia tertakluk di bawah bidangkuasa Mahkamah Syariah, sehinggalah Mahkamah Syariah mengisytiharkan dirinya telah keluar Islam. Meletakkan kes permohonan murtad di bawah bidangkuasa Mahkamah sivil adalah ibarat menjerut leher umat Islam kerana sebahagian hakim-hakim di mahkamah sivil adalah bukan beragama Islam.

Maksud kes murtad didengar di mahkamah sivil adalah melibatkan kesalahan-kesalahan yang dilakukan menurut Enakmen Kawalan dan Sekatan (Pengembangan Agama Bukan Islam). Enakmen Kawalan tersebut telah sedia ada di Terengganu, Kelantan, Kedah, Melaka, Perak, Selangor, Pahang, Negeri Sembilan dan Johor. Enakmen Kawalan Dan Sekatan (Pengembangan Agama Bukan Islam) Terengganu, telah wujud sejak 1980. Undang-undang terbaru adalah Enakmen Kawalan Dan Sekatan (Pengembangan Agama Bukan Islam) Negeri Sembilan dan Johor, iaitu pada tahun 1991. Setakat ini cuma Perlis, Wilayah Persekutuan, Pulau Pinang, Sabah dan Sarawak yang belum ada undang-undang seumpama itu.

Sesetengah pihak termasuk orang Islam sendiri ada yang mempertikaikan undang-undang tersebut kelihatan sebagai menyekat kebebasan beragama yang diberikan oleh Perlembagaan Persekutuan. Suka dijelaskan, kebebasan beragama yang diberikan Perlembagaan adalah hak untuk menganuti dan mengamalkan agama masing-masing, bukan hak untuk mengembangkan anutan atau amalan agama mereka kepada orang Islam.

Kebebasan beragama yang dinyatakan dalam Perkara 11 bukanlah suatu yang mutlak, tetapi tertakluk kepada sekatan-sekatan tertentu. Perkara 11 (1) Perlembagaan memperuntukkan bahawa “Tiap-tiap orang adalah berhak menganuti dan mengamalkan agamanya dan, tertakluk kepada Fasal (4), mengembangkan agamanya.”

Fasal 4 memperuntukkan “Undang-undang Negeri dan mengenai Wilayah-Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur dan Labuan, undang-undang persekutuan boleh mengawal atau menyekat pengembangan apa-apa iktikad atau kepercayaan ugama antara orang-orang yang menganuti ugama Islam” (Perkara 11 (4)).

Perkara 11 (4) inilah yang menjadi punca kuasa kepada Dewan Undangan Negeri dan Parlimen untuk membuat undang-undang bagi mengawal atau menyekat pengembangan apa-apa iktikad atau kepercayaan agama bukan di kalangan penganut Islam, sejajar dengan Perkara 3 (1) Perlembagaan yang meletakkan Islam sebagai agama bagi Persekutuan dan agama tertinggi dalam negara.

Negeri-negeri yang belum menggubal undang-undang tersebut perlu segera berbuat demikian untuk menjaga kebajikan dan kepentingan umat Islam di negeri tersebut. Namun, jika sekalipun ada undang-undang, tetapi tidak dikuatkuasakan adalah suatu perkara yang amat dikesalkan.

Semua kesalahan-kesalahan di bawah Enakmen Kawalan dan Sekatan (Pengembangan Agama Bukan Islam) adalah kesalahan-kesalahan boleh tangkap (seizable offence) bagi maksud Kanun Prosedur Jenayah. Pegawai yang diberi kuasa atau pegawai polis berpangkat tidak rendah daripada Inspektor boleh menangkap tanpa waran sesiapa yang disyaki melakukan kesalahan-kesalahan di bawah Enakmen tersebut.

Seksyen 10 Enakmen Kawalan Dan Sekatan Pengembangan Agama-Agama Bukan Islam Johor 1991 memperuntukkan “Raja dalam mesyuarat boleh, secara bertulis, melantik mana-mana pegawai awam menjadi seorang pegawai diberikuasa di bawah Enakmen ini.” Pegawai diberikuasa ertinya pegawai awam yang dilantik di bawah Enakmen tersebut. Enakmen negeri Terengganu, Kelantan, Kedah, dan Melaka menggunakan istilah “pegawai bertauliah” yang mempunyai maksud hampir sama.

Pegawai diberikuasa atau pegawai bertauliah boleh menangkap tanpa waran mana-mana orang yang disyaki telah melakukan mana-mana kesalahan di bawah Enakmen tersebut, melakukan siasatan, termasuk memohon bantuan mana-mana pegawai polis dalam menjalankan kuasanya. Pegawai diberikuasa bukanlah semestinya pegawai polis atau pegawai penguatkuasa agama. Boleh jadi sesiapa sahaja yang dilantik oleh Raja atau Sultan setiap negeri, dari kalangan pegawai awam samada beragama Islam atau bukan Islam.

Kes-kes berkenaan akan dibicarakan oleh seorang Majistret, kerana undang-undang tersebut bukan sahaja boleh dikenakan ke atas orang Islam yang bersekongkol dengan bukan Islam menyebarkan dakyah agama mereka, tetapi juga boleh dikenakan terhadap orang bukan Islam tersebut.

Tidak pasti, sudah adakah pegawai diberi kuasa ini yang dilantik, dan jika ada, berapa ramaikah yang sudah dilantik. Usaha ke arah melaksanakan undang-undang ini perlu dimulakan dengan melantik pegawai diberi kuasa atau pegawai bertauliah sebagaimana yang dikehendaki oleh Enakmen tersebut.

- Penulis ialah Timbalan Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia (PGSM). Boleh dihubungi melalui e-mel sekretariatpgsm@yahoo.com

KENYATAAN MEDIA RESPON TERHADAP KENYATAAN MENTERI DI JABATAN PERDANA MENTERI, ENAKMEN CEGAH MURTAD PERLU DILAKSANA SEGERA

Persatuan Peguam Syarie Malaysia
(Shariah Lawyers Association of Malaysia)
Sekretariat PGSM
d/a Mahkamah Syariah Wilayah Persekutuan,
Kompleks Mahkamah Syariah Wilayah Persekutuan
No. 71, Jalan Sri Hartamas, Taman Sri Hartamas, 50676 Kuala Lumpur
Tel : 03-6205 7000 sambungan 184.
Blog : http://www.peguamsyariemalaysia.blogspot.com

Ruj. Kami : Bil.(21) dlm. TP/2011 (Media)

23 DISEMBER 2011 bersamaan 27 Muharam 1433H.


KENYATAAN MEDIA

RESPON TERHADAP KENYATAAN MENTERI DI JABATAN PERDANA MENTERI,
DATUK SERI JAMIL KHIR BAHAROM BAHAWA ENAKMEN CEGAH MURTAD PERLU DILAKSANA SEGERA

Berhubung kenyataan Menteri Di Jabatan Perdana Menteri, Datuk Seri Jamil Khir Baharom bahawa enakmen cegah murtad perlu dilaksana segera, PGSM dengan ini terpanggil untuk mengeluarkan kenyataan seperti berikut :-

1. PGSM menyokong penuh usaha untuk menyelaraskan penguatkuasaan Enakmen Kawalan Pengembangan Agama Bukan Islam di Kalangan Orang Islam yang sudah sedia wujud di negeri-negeri sejak 1980-an, bagi membendung usaha penyebaran atau dakwah terancang agama bukan Islam kepada umat Islam.
Enakmen Kawalan dan Sekatan Pengembangan Agama Bukan Islam kepada Orang Islam telah sedia ada Kedah, Perak, Selangor, Melaka, Negeri Sembilan, Johor, Terengganu, Pahang dan Kelantan.

Cuma Perlis, Wilayah Persekutuan, Pulau Pinang, Sabah dan Sarawak yang belum ada undang-undang seumpama itu.

2. Undang-undang Kawalan tersebut adalah berdasarkan kepada punca kuasa di bawah Perkara 11 (4) Perlembagaan Persekutuan, yang memberi kuasa kepada Dewan Undangan Negeri dan Parlimen untuk membuat undang-undang bagi mengawal atau menyekat pengembangan apa-apa iktikad atau kepercayaan agama bukan di kalangan penganut Islam.

Ia bukanlah bermaksud orang Islam sengaja hendak menyekat kebebasan beragama di Negara ini. Kebebasan beragama yang diberikan oleh Perlembagaan Persekutuan di bawah Perkara 11 (1) adalah hak untuk menganuti dan mengamalkan agama masing-masing, bukan hak untuk mengembangkan anutan atau amalan agama mereka kepada orang Islam. Tertakluk kepada Perkara 11 (4), sebarang usaha untuk mengembangkan iktikad atau kepercayaan agama bukan Islam di kalangan orang Islam boleh dikawal atau disekat oleh pihak pemerintah.

3. PGSM menggesa Negeri-negeri yang belum menggubal undang-undang tersebut segera berbuat demikian untuk menjaga kebajikan dan kepentingan umat Islam di negeri tersebut.

4. PGSM menegaskan bahawa Enakmen Kawalan Pengembangan Agama Bukan Islam di Kalangan Orang Islam yang sedia ada memberikan kuasa kepada "pegawai diberikuasa" atau "pegawai bertauliah” untuk menjalankan tangkapan, melakukan siasatan.

Pegawai diberikuasa atau pegawai bertauliah adalah mana-mana pegawai di kalangan pegawai perkhidmatan awam Negeri yang diberikan tauliah oleh Sultan. Pegawai diberikuasa boleh menangkap tanpa waran, termasuk memohon bantuan mana-mana pegawai polis dalam menjalankan kuasanya.

PERSOALANNYA, apakah ada Negeri-negeri yang telah mempunyai pegawai diberikuasa atau pegawai bertauliah ini? Jika belum, PGSM menggesa pegawai ini dilantik segera untuk menguatkuasakan Enakmen tersebut.

5. PGSM juga memperbetulkan kenyataan berhubung kesemua perbicaraan kes murtad akan dibawa ke mahkamah sivil dan bukan lagi mahkamah syariah. PGSM menegaskan bahawa permohonan pengisytiharan murtad orang Islam adalah di bawah bidangkuasa Mahkamah Syariah berdasarkan Seksyen 61 (3)(b)(x) Enakmen Pentadbiran Agama Islam Negeri, dan bukannya di Mahkamah sivil.

Hanya Mahkamah Syariah yang boleh mengesahkan dan mengisytiharkan seseorang itu telah keluar Islam. Selagi seseorang beragama Islam, ia tertakluk di bawah bidangkuasa Mahkamah Syariah, sehinggalah Mahkamah Syariah mengisytiharkan dirinya telah keluar Islam. Meletakkan kes permohonan murtad di bawah bidangkuasa Mahkamah Sivil adalah ibarat menjerut leher umat Islam kerana sebahagian hakim-hakim di mahkamah sivil adalah bukan beragama Islam.

6. Cuma, Tertuduh yang ditangkap di Enakmen Kawalan Pengembangan Agama Bukan Islam di Kalangan Orang Islam sahaja akan dibicarakan di mahkamah sivil kerana si pesalah (penyebar dakwah dan dakyah) turut membabitkan orang bukan Islam.

7. PGSM sedia berkerjasama dengan kerajaan serta agensi kerajaan lain seperti JAKIM, Majlis Agama Islam Negeri (MAIN) dan Jabatan Agama Islam Negeri untuk memastikan gejala murtad di negara ini dapat dibendung atau dibasmi terus.

Sekian untuk siaran.

Terima kasih.

“Meletakkan Hak Kepada Yang Berhak”

Yang benar,

Musa___
...............................
(MUSA AWANG, P.P.N)
Timbalan Presiden
Persatuan Peguam Syarie Malaysia (PGSM)
019-387 0105

Peguam syarie penentu kelancaran kes syariah

Oleh Musa Awang

Peguam Syarie Menulis Berita Harian, 14/12/2011

Mahkamah perlu dilihat sebagai institusi berintegriti, mampu kembalikan keyakinan ummah

TAHUN ini menyaksikan beberapa bangunan Mahkamah Syariah dirasmikan di seluruh negara. Pada 28 Jun lalu, Raja Muda Perak, Raja Dr Nazrin Shah, berkenan merasmikan Bangunan Mahkamah Syariah Tapah yang konsep dan idea luaran bangunan menyerupai Istana Kuning, Bukit Chandan.

Dalam titah perasmian, Raja Nazrin berkata, Mahkamah Syariah perlu cekap mengendalikan kes yang dibawa untuk mendapat pengadilan, termasuk tidak melayan kerenah menangguhkan kes secara sengaja kerana tindakan itu boleh menidakkan terlaksananya keadilan.

Hakim, pegawai mahkamah dan peguam syarie perlu bekerjasama secara kolektif bagi memastikan prosiding mahkamah dapat berjalan lancar dan kes dibicarakan dapat diselesaikan segera.
Pada 25 November lalu, Sultan Selangor Sultan Sharafuddin Idris Shah bertitah menyeru pegawai Mahkamah Syariah khususnya hakim syarie supaya bersedia berhadapan cabaran besar dengan melengkapkan diri dalam pelbagai disiplin ilmu.

Baginda yang bertitah ketika Majlis Perasmian Bangunan Baru Jabatan Kehakiman Syariah Selangor (JAKESS) di Shah Alam, berkata, kes di Mahkamah Syariah kini bukan membabitkan kes perceraian, juga tuntutan harta bernilai jutaan ringgit dan kes mencabar sensitiviti masyarakat.

Baginda bertitah supaya semua pihak terutama peguam syarie, pendakwa syarie dan pihak yang bertikai perlu membantu mahkamah dengan membentangkan fakta sebenar supaya keadilan dapat ditegakkan.

Mahkamah Syariah perlu dilihat sebagai sebuah institusi yang berintegriti dan berkualiti tinggi kerana ini penting dalam usaha membina keyakinan serta kepercayaan masyarakat terhadap Mahkamah Syariah.

Kompleks Mahkamah Syariah Wilayah Persekutuan yang menelan belanja RM96 juta di Jalan Hartamas, berhampiran Kompleks Mahkamah Jalan Duta dan Masjid Wilayah Persekutuan, yang juga Mahkamah Syariah terbesar di Malaysia menjadi bukti keunggulan perundangan syariah negara.

Oleh itu, peguam syarie sebagai sahabat mahkamah juga perlu diberi pengiktirafan dan tidak dipinggirkan dalam bangunan mahkamah yang tersergam indah itu. Seperti mana di Mahkamah Sivil, bilik rehat yang selesa untuk peguam syarie sepatutnya disediakan di bangunan mahkamah.

Selain itu, sudah tiba masanya diadakan peraturan atau arahan mewajibkan pihak yang memfailkan kes di Mahkamah Syariah, terutama di Mahkamah Tinggi Syariah melantik peguam syarie sama ada swasta atau kerajaan, supaya tuntutan atau permohonan ke mahkamah dibuat mengikut prosedur.

Langkah itu juga bagi memastikan perbicaraan kes berjalan lancar dan dapat diselesaikan dengan cepat. Peguam syarie sebenarnya membantu mahkamah mengendalikan kes dengan baik dan berkesan, supaya hakim dapat menghukum dengan adil, tepat dan cepat.

Ketidakfahaman segelintir suami isteri membuat tuntutan adalah faktor utama menyebabkan sebilangan kes di Mahkamah Syariah tertangguh begitu lama. Kadang-kadang mereka tidak faham apa permohonan yang hendak dibuat semasa kes didaftarkan.

Statistik Jabatan Kehakiman Syariah Melaka menunjukkan sebanyak 24.2 peratus kes tertangguh bagi 2006 hingga 2009, berpunca daripada pihak yang bertikai tidak hadir ke mahkamah atau tidak bersedia pada tarikh pendengaran ditetapkan dan 12.65 peratus disebabkan dokumen tidak lengkap.

Pada masa sama, peguam syarie juga perlu mempersiapkan diri dengan ilmu dan memperbaiki akhlak serta budi pekerti mulia seperti dituntut hukum syarak.
Peguam syarie yang kurang ilmu pengetahuan syariah dan undang-undang semasa tidak akan membantu hakim menegakkan keadilan.

Peguam syarie yang tidak berakhlak dan tidak amanah bukan saja akan menyusahkan anak guam, tetapi juga menjadi halangan untuk membantu mahkamah menghukum dengan adil, tepat, cepat dan berkesan.

Adanya bangunan baru dan kemudahan diberikan, diharap peguam syarie dapat memberi kerjasama sepenuhnya untuk memastikan perbicaraan dijalankan dengan berkesan seterusnya mengurangkan jumlah kes tertunggak.

Tiada kesepakatan laksana fatwa kelirukan umat Islam

Oleh Musa Awang

Peguam Syarie Menulis Berita Harian 30/11/2011

Wanita Muslim sertai ratu cantik cabar ketetapan syariah

PENYERTAAN wanita Islam pada pertandingan ratu cantik pernah menggugat ketenangan masyarakat apabila tiga gadis Melayu menyertai pertandingan itu di Selangor pada 1997.

Baru-baru ini, lima wanita Islam menyertai pertandingan Ratu Cantik Borneo (MBB) 2011 di Kuching, Sarawak, walaupun sudah diberi kaunseling oleh Jabatan Agama Islam Sarawak dan mendapat bantahan pelbagai pihak. Walaupun belum ada undang-undang khusus di Sarawak yang menghalang orang Islam menyertai pertandingan ratu cantik, tidak bermakna mereka boleh memperagakan aurat pada pertandingan itu.

Dicadangkan supaya diwujudkan jawatankuasa penyelarasan pada peringkat kebangsaan untuk memastikan negeri yang belum mewartakan fatwa sudah diputuskan Majlis Fatwa Kebangsaan untuk berbuat demikian Firman Allah SWT bermaksud: “Dan katakan kepada perempuan beriman supaya menyekat pandangan mereka (daripada memandang yang haram) dan memelihara kehormatan mereka dan jangan memperlihatkan perhiasan tubuh mereka kecuali yang zahir daripadanya dan hendaklah mereka menutup belahan leher bajunya dengan tudung kepala dan jangan mereka memperlihatkan perhiasan tubuh melainkan kepada suami atau bapa atau bapa mentua atau anak atau anak tiri atau saudara mereka atau anak bagi saudara mereka yang lelaki atau anak bagi saudara mereka yang perempuan atau perempuan Islam atau hamba atau orang gaji daripada lelaki yang sudah tua dan tidak berkeinginan kepada perempuan atau kanak-kanak yang belum mengerti mengenai aurat perempuan dan jangan mereka menghentakkan kaki untuk diketahui orang akan apa yang tersembunyi dari perhiasan mereka dan bertaubat kamu sekalian kepada Allah, wahai orang beriman, supaya kamu berjaya.” (Surah An-Nur, ayat 31)

Kecantikan tubuh wanita Islam bukan untuk dipertontonkan atau dijadikan bahan pertandingan. Wanita Islam perlu memiliki sifat tawaduk dan tidak membanggakan diri. Kecantikan wanita Islam terletak pada ketaatan agama, kemuliaan hati, kelembutan tutur kata dan tindak-tanduk.

Majlis Fatwa Kebangsaan sudah memutuskan untuk mengharamkan wanita Islam menyertai pertandingan ratu cantik pada 1997. Isu terbaru membuka mata kita walaupun selepas lebih 14 tahun fatwa kebangsaan dikeluarkan, masih ada negeri belum menerima dan mewartakan fatwa itu.

Walaupun dari sudut perundangan keputusan muzakarah Majlis Fatwa Kebangsaan tidak mengikat negeri untuk menerimanya, dari sudut pandangan syarak, keputusan itu suatu fatwa.

Dari sudut lain, ia menunjukkan tiada kesepaduan pendapat dalam urusan umat Islam. Perbezaan adat dan budaya tidak boleh mengubah hukum ditetapkan syarak. Dicadangkan supaya diwujudkan jawatankuasa penyelarasan peringkat kebangsaan untuk memastikan negeri yang belum mewartakan fatwa sudah diputuskan Majlis Fatwa Kebangsaan untuk berbuat demikian. Alasan munasabah perlu diberikan negeri yang belum mewartakan fatwa kebangsaan itu termasuk Sarawak. Mereka perlu menyemak semula semua fatwa kebangsaan yang belum diwartakan, terutama larangan ratu cantik Islam.

Suasana mutakhir ini membabitkan ancaman pihak yang menaja hak asasi dan individu secara terbuka, memerlukan tindakan segera pihak berkuasa agama. Ramai gadis terlalu ghairah memperagakan kecantikan pada pertandingan majalah dan akhbar sama ada dalam keadaan mereka mengetahui atau jahil hukum.

Dari segi penguatkuasaan, jika sudah diwartakan, orang yang melakukan tindakan bertentangan dengan fatwa itu boleh dikenakan tindakan mengikut undang-undang jenayah syariah negeri. Seksyen 9 Ordinan Kesalahan Jenayah Syariah 2001 (Ordinan 46 Tahun 2001) memperuntukkan: “Mana-mana orang yang bertindak dengan cara menghina pihak berkuasa agama atau mengingkari, melanggar atau mempertikaikan perintah atau arahan majlis dinyatakan atau diberikan melalui fatwa, adalah melakukan suatu kesalahan dan apabila disabitkan boleh dikenakan denda tidak melebihi RM3,000 atau penjara selama tempoh tidak melebihi dua tahun atau kedua-duanya.”

Tindakan menasihatkan lima peserta terbabit adalah langkah awal yang harus dipuji. Apabila mereka masih menyertai pertandingan itu walaupun diberi nasihat, ia seperti mencabar kewibawaan pihak berkuasa agama. Maka, kajian menjadikan larangan itu dalam bentuk penguatkuasaan undang-undang perlu disegerakan bagi menyekat aktiviti itu terus berleluasa.

Penulis ialah Timbalan Presiden, Persatuan Peguam Syarie Malaysia boleh dihubungi di alamat e-mel sekretariatpgsm@yahoo.com