Hukum hudud ditetap dalam al-Quran tak boleh dipinda

Oleh Tuan Musa Awang

(Artikel ini disiarkan dalam Berita Harian pada 07/04/2010)

Sultan ada kuasa eksklusif untuk kurang, ringan, tambah hukuman Mahkamah Syariah

DETIK penantian Kartika Sari Dewi Sukarno selama lebih tujuh bulan berakhir 1 April lalu, apabila Tuanku Sultan Pahang berkenan meringankan hukuman sebat atas kesalahan meminum arak daripada enam kali sebatan kepada kerja khidmat komuniti selama sebulan.

Setelah keputusan ini dibuat, pelbagai pandangan dan kritikan kedengaran, sama ada negatif atau positif. Keputusan kali pertama dalam sejarah perundangan syariah di negara ini dan di Pahang khususnya, dilihat menjadi polemik perundangan dan menjadi topik perbincangan ahli akademik dan pakar perundangan.

Sebahagiannya melihat keputusan yang dibuat itu berlawanan dengan kuasa diberikan oleh undang-undang kepada Tuanku Sultan. Adalah menjadi fakta yang tidak boleh dipertikaikan, sebagai Ketua Agama Negeri, Baginda Sultan mempunyai kuasa eksklusif untuk mengurangkan, meringankan, menambah atau mengubah sebarang hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah Syariah.

Kuasa eksklusif ini terbahagi kepada dua keadaan, iaitu pertama apabila pesalah itu membuat permohonan rayuan kepada Baginda Sultan dan kedua apabila Baginda Sultan sendiri berkenan memberi pengampunan walaupun tidak dirayu atau dipohon oleh pesalah.

Dalam keadaan pertama, Seksyen 209 Enakmen Pentadbiran Agama Islam dan Adat Resam Melayu Pahang 1982 (Enakmen No. 8 Tahun 1982) memperuntukkan bahawa baginda Sultan mempunyai kuasa untuk mengurang, menambah atau mengubah apa-apa hukuman dijatuhkan dengan syarat rayuan sudah dibuat oleh pesalah terlebih dulu di Mahkamah Ulangbicara (rayuan) dan notis rayuannya hendaklah diserahkan dalam tempoh 10 hari daripada tarikh tamatnya ulangbicara kes itu.

Dalam isu Kartika, keputusan Hakim Mahkamah Tinggi Syariah yang menjatuhkan hukuman denda dan sebatan terhadap Kartika adalah bersifat muktamad kerana Kartika tidak merayu dan tempoh rayuan juga sudah tamat.

Dalam keadaan kedua, Baginda Sultan juga mempunyai kuasa untuk meringankan mana-mana hukuman dengan menggantikan hukuman yang berat kepada hukuman lebih ringan, walaupun tidak dirayu atau dimohon oleh pesalah atau tanpa persetujuan pesalah.
Seksyen 133 Enakmen Tatacara Jenayah Syariah Pahang 2004 (Enakmen No. 9 Tahun 2004) memperuntukkan bahawa: “Yang di-Pertua Negeri atas nasihat Mufti boleh, tanpa persetujuan orang yang dihukum, meringankan mana-mana satu daripada hukuman yang berikut dengan menggantikannya dengan mana-mana hukuman yang disebut selepasnya, iaitu (a) sebat; (b) pemenjaraan atau (c) denda.

Jika menurut peruntukan ini, Baginda boleh meringankan hukuman sebat kepada penjara atau daripada penjara kepada denda. Tidak pula wujud peruntukan bahawa hukuman sebat boleh terus diganti dengan hukuman lain atau digantikan dengan hukuman khidmat komuniti atau apa-apa hukuman lain.

Namun saya yakin dan percaya baginda sudah mendapat nasihat yang sewajarnya daripada mufti negeri berkaitan hukum syarak dan penasihat undang-undang negeri sebelum membuat keputusan itu. Jika nasihat mufti diketepikan, maka keputusan terbabit dibuat tanpa mematuhi kehendak Seksyen 133 berkenaan di atas dan ia boleh jadi ‘ultra-vires’ kepada Enakmen No. 9 Tahun 2004 itu.

Kesan jangka panjang, dikhuatiri selepas ini pesalah akan memohon pengampunan atau diringankan hukuman terus kepada Tuanku Sultan tanpa melalui proses rayuan di Mahkamah Syariah. Keputusan ini juga menggambarkan seolah-olah kuasa Raja mengatasi undang-undang, sedangkan peruntukan undang-undang yang ada menunjukkan kuasa Raja juga tertakluk dan terikat dengan undang-undang.

Buktinya Seksyen 209 Enakmen No. 8 Tahun 1982 menyatakan bahawa kuasa baginda Sultan untuk mengurangkan, menambah atau mengubah apa-apa hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah Syariah dengan syarat rayuan dibuat oleh pesalah terlebih dulu di Mahkamah Syariah. Kuasa ini tidak boleh digunakan sekiranya proses rayuan itu tidak dibuat terlebih dulu.

Seksyen 133 Enakmen No. 9 2004 pula mengehadkan kuasa Sultan untuk meringankan hukuman dengan menggantikan hukuman berat kepada hukuman lebih ringan, walaupun tidak dirayu oleh pesalah atau tanpa persetujuan pesalah, dengan mana-mana hukuman yang disebut dalam seksyen berkenaan iaitu sebat pemenjaraan atau denda. Ketiga-tiga hukuman ini adalah sebagaimana yang ada dalam Enakmen No. 8 1982.

Perlu dijelaskan bahawa dalam kes Kartika ini, baginda Sultan menggunakan budi bicara baginda untuk meringankan hukuman yang sudah dijatuhkan, bukanlah bermaksud baginda mengampunkan terus kesalahan Kartika Sari yang disabitkan oleh Mahkamah Syariah. Kartika Sari adalah seorang pesalah yang menerima hukuman atas kesalahan dilakukannya.

Mahkamah Syariah tetap dengan martabat dan hirarkinya. Pegawai Penguatkuasa Agama dan Pendakwa Syarie juga tetap dengan tugas dan peranan masing-masing. Kesalahan meminum arak adalah dalam kategori hukuman hudud menurut Islam. Hukuman hudud adalah hukuman ditentukan dan ditetapkan Allah di dalam Quran dan sunnah.

Hukuman Hudud ini adalah hak Allah, yang tidak boleh ditukar ganti hukumannya dan tidak boleh diubah-suai dan dipinda. Hukuman hudud tidak boleh dimaafkan oleh sesiapa pun. Mereka yang melanggar aturan hukum Allah, yang ditentu dan ditetapkan oleh Allah melalui Rasul-Nya yang disebutkan di dalam al-Quran atau hadith adalah termasuk dalam golongan orang yang zalim sebagaimana firman Allah dalam surah al-Baqarah ayat 229 yang bermaksud: “Dan sesiapa yang melanggar aturan hukum Allah, maka mereka itulah orang yang zalim.”

Kekhuatiran juga timbul di mana keputusan ini akan menjadi ikutan kepada kes sama atau hampir sama berikutnya pada masa akan datang. Suka saya jelaskan di sini bahawa di Mahkamah Syariah tidak memakai prinsip duluan mengikat (precedent) sebagaimana di Mahkamah sivil. Maka keputusan Baginda Sultan Pahang ini tidak mengikat kes-kes selepasnya dan tidak mengikat kes di negeri lain.

Penantian Kartika Sari mungkin berakhir, tetapi perbahasan mengenai keputusan itu mungkin akan terus dibincangkan.

Penulis ialah Timbalan Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia. Boleh dihubungi di Sekretariat 03-2274 1499 atau e-mel sekretariatpgsm@yahoo.com

Kahwin tak ikut undang-undang boleh dihukum

Peguam Syarie Menulis: Kahwin tak ikut undang-undang boleh dihukum
Oleh Tuan Musa Awang

BERKAHWIN tanpa mengikut prosedur yang ditetapkan Islam boleh menjejaskan institusi kekeluargaan Islam. - Gambar hiasan
Maklumat perundangan kekeluargaan Islam perlu disebar elak masyarakat berdepan masalah

KEUTUHAN sesebuah institusi perkahwinan bertitik- tolak daripada punca dan unsur perkahwinan itu sendiri. Jika baik caranya, Insya-Allah akan baiklah juga kesudahannya. Islam sebagai suatu cara hidup komprehensif merangkumi semua urusan kehidupan manusia termasuklah perkahwinan dan perceraian menitikberatkan soal asas dalam membina sesebuah institusi rumah tangga.

Oleh sebab itu, undang-undang dikanunkan bagi mana-mana perbuatan orang Islam di Malaysia yang berkahwin tanpa mematuhi prosedur undang-undang adalah suatu kesalahan jenayah Syariah.
Di negara kita, bidang kuasa Mahkamah Syariah sama ada membabitkan urusan kekeluargaan atau jenayah Syariah tertentu berdasarkan peruntukan di dalam Jadual Kesembilan Senarai Dua Perlembagaan Persekutuan.

Dengan adanya peruntukan itu, badan perundangan negeri mempunyai kuasa untuk menggubal undang-undang yang mengawal kehidupan tertentu orang Islam seperti urusan kekeluargaan, beberapa jenayah yang berkaitan dengan akhlak dan moral orang Islam dan beberapa perkara lain.

Bagaimanapun, ruang lingkup bidang kuasa Mahkamah Syariah ke atas kesalahan jenayah Syariah secara khusus sangat sempit dan kuasa menghukumnya sangat rendah, berdasarkan peruntukan di dalam Akta Mahkamah Syariah (Bidangkuasa Jenayah) (Pindaan) 1984
Akta ini memberi kuasa kepada Mahkamah Syariah untuk menjatuhkan hukuman penjara maksimum tiga tahun, denda tidak melebihi RM5,000 dan sebatan sehingga enam sebatan.

Sebelum ini perbincangan diadakan untuk memberi kuasa lebih besar, namun perbincangan itu kelihatan sepi kembali, dengan tidak menampakkan potensi untuk merealisasikannya.

Berkahwin atau terbabit dalam upacara perkahwinan tanpa mematuhi prosedur undang-undang adalah kesalahan menurut undang-undang Syariah dan boleh dikenakan penalti, sama ada penalti berbentuk jenayah syariah atau penalti yang membawa kepada tindakan mal dan penalti tidak boleh daftar perkahwinan berkenaan.

Seksyen 36 dibaca bersama Seksyen 28 dan Seksyen 32 Enakmen Undang-Undang Keluarga Islam memperuntukkan bahawa seseorang yang tidak dilantik oleh Sultan tidak boleh menyimpan daftar atau rekod sesuatu perkahwinan atau mengeluarkan sebarang dokumen perakuan perkahwinan (Surat Nikah).
Jika dia berbuat demikian, dia boleh dikenakan denda tidak melebihi RM500, penjara maksimum tiga bulan atau kedua-duanya sekali bagi kesalahan kali pertama. Bagi kesalahan berikut boleh didenda tidak melebihi RM1,000, penjara maksimum enam bulan atau kedua-duanya sekali.

Seseorang yang melakukan apa-apa kekerasan atau ugutan untuk memaksa seseorang berkahwin yang bertentangan dengan kemahuan orang itu atau jika bertindak menghalang seseorang lelaki berumur 18 tahun atau seseorang perempuan berumur 16 tahun daripada berkahwin adalah melakukan kesalahan yang hendaklah dihukum denda tidak melebihi RM1,000, penjara maksimum enam bulan atau kedua-duanya (Seksyen 37).

Seseorang yang membuat pernyataan palsu untuk berkahwin boleh didenda tidak melebihi RM2,000, penjara maksimum setahun atau kedua-duanya (Seksyen 38).

Seseorang yang menjalankan akad nikah sedangkan dia tidak diberi kuasa menjalankannya juga adalah suatu kesalahan hendaklah dihukum denda tidak melebihi RM1,000, penjara maksimum enam bulan atau kedua-duanya (Seksyen 39 dan 40).

Seksyen 124 enakmen yang sama memperuntukkan hukuman kepada seseorang suami yang berpoligami tanpa kebenaran mahkamah iaitu denda tidak melebihi RM1,000, penjara maksimum enam bulan atau kedua-duanya sekali.

Dalam kes Muhamad Mat Diah melawan Pendakwa Syarie Kelantan di mana perayu disabitkan dan dihukum di atas empat pertuduhan di bawah seksyen 99 dan 100(1)(a) Enakmen Undang-Undang Keluarga Islam Kelantan kerana mengakadnikahkan pasangan yang berkahwin tanpa diberi kuasa untuk berbuat demikian dan perkahwinan itu tidak mendapat kebenaran terlebih dulu.

Perayu mengemukakan pembelaan alibi antara lainnya dengan menunjukkan pasportnya bahawa beliau pergi ke Thailand sehari sebelum kejadian dan kembali sehari selepas kejadian. Mahkamah memutuskan bahawa mahkamah boleh menerima pasport sebagai dokumen kerajaan.

Bagaimanapun, orang yang bertanggungjawab mengecop tarikh masuk dan keluar seperti yang tertera di dalam pasport harus dipanggil sebagai saksi bagi menentukan kesahihan tarikh keluar masuk tertuduh ke Thailand.

Sungguhpun wujud peruntukan undang-undang yang mengenakan penalti terhadap pesalah yang melakukan kesalahan berhubung pra perkahwinan, namun masih banyak kesalahan ini dilakukan dengan sewenang-wenangnya oleh mereka yang tidak bertanggungjawab.

Malah masih terdapat banyak sindiket pernikahan sebegini di luar sana yang menjalankan aktiviti ini tanpa mengira tempat dan masa.

Persoalan juga timbul adakah pelaku kesalahan ini tidak dibawa ke muka pengadilan, walhal ada peruntukan undang-undang yang membolehkan tindakan diambil ke atas mereka.

Adakah disebabkan kadar penalti yang dikenakan amat rendah jika dibandingkan dengan kesalahan yang dilakukan, menyebabkan segelintir pihak berani untuk terus melakukannya memandangkan kebanyakan mereka yang melakukan kesalahan itu mampu untuk membayar penalti yang dikenakan terhadap mereka?

Melihat kepada era moden kini, penulis berpendapat pentingnya maklumat perundangan kekeluargaan didedah dan disebarkan kepada masyarakat.

Ini bagi membolehkan masyarakat lebih peka terhadap implikasi yang wujud terhadap sesuatu perkahwinan yang melanggar peruntukan undang-undang.

Secara tidak langsung perlanggaran ini akan menjejaskan institusi kekeluargaan Islam kerana perkahwinan tanpa mengikut prosedur tidak boleh didaftarkan, lebih malang lagi jika suami bersikap sambil lewa dan apa yang merisaukan sekiranya anak yang lahir nanti tidak diketahui statusnya.

Adalah wajar juga dilakukan penilaian semula terhadap bentuk penalti dan hukuman yang diperuntukan kepada Mahkamah Syariah supaya suatu hukuman dan penalti yang bakal dikenakan dapat memberi kesan mendalam kepada pesalah, seterusnya mencegah mereka mengulangi kesalahan yang sama.
- Penulis ialah Timbalan Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia.

Kuasa Sultan hanya kurangkan hukuman

Mufti bertindak sebagai penasihat sebelum hukum syariah dilaksana

Oleh Tuan Musa Awang

Isu Kartika Sari belum lagi reda, walaupun sudah menampakkan titik noktahnya. Penulis menerima soalan dari masyarakat setiap kali isu ini timbul, adakah Kartika akan ampunkan oleh Baginda Sultan Pahang, ataupun hukuman sebat akan tetap dilaksanakan? Jawapan Penulis kepada mereka, tunggu dan lihat. Walau apapun keputusannya, ia adalah suatu yang positif terhadap perkembangan undang-undang Jenayah Islam di Pahang khususnya dan di Malaysia amnya.

Mahkamah Syariah memang sering dijadikan sasaran oleh pihak yang tidak senang dengan kewujudannya, baik oleh bukan Islam malah oleh orang Islam sendiri, tanpa justifikasi dan alasan yang kukuh. Walhal Mahkamah Syariah dan undang-undang yang terpakai di Mahkamah Syariah adalah berpaksikan kepada hak yang diberikan oleh Perlembagaan Persekutuan sebagai undang-undang tertinggi negara.
Malah ada juga pihak bukan beragama Islam yang berani mencadangkan supaya hukuman sebat Syariah dihapuskan. Cadangan ini adalah suatu yang melampau batas dan perlu dihentikan segera. Kenapa pula mereka mencampuri urusan umat Islam, sedangkan umat Islam tidak pernah mencampuri urusan agama mereka? Kerana umat Islam berpegang kepada firman Allah dalam Surah al-Kaafirun ayat 6 yang bermaksud : “Kamu dengan agama kamu dan kami dengan agama kami.”

Bukan Islam juga tidak perlu khuatir kerana undang-undang jenayah Islam dan hukuman sebat hanya dikenakan kepada orang yang beragama Islam sahaja. Kesalahan meminum minuman yang memabukkan di bawah Seksyen 136 Enakmen Pentadbiran Ugama Islam dan Adat Resam Melayu Pahang 1982 (Enakmen No. 8 Tahun 1982) jelas menyebutkan perkataan orang Islam, iaitu - “Sesiapa jua orang Islam dalam mana-mana kedai atau tempat awam, menjual, membeli atau meminum arak adalah melakukan suatu kesalahan dan apabila sabit bolehlah dihukum denda tidak lebih daripada lima ribu ringgit atau penjara tidak lebih daripada tiga tahun atau kedua-duanya dan sebat tidak lebih daripada enam kali sebatan.”

Di setiap negeri, Sultan adalah sebagai Ketua Agama dan mempunyai bidang kuasa perkara-perkara berkaitan dengan hal-hal agama Islam serta pentadbiran agama Islam. Bagi negeri yang tidak mempunyai institusi beraja seperti Melaka, Pulau Pinang, Sarawak, Wilayah dan Sabah, Ketua Agama yang bertanggungjawab terhadap pentadbiran agama Islam ialah Yang Di Pertuan Agung.

Sebagai Ketua Agama Negeri, Baginda Sultan mempunyai kuasa ekslusif untuk mengurangkan atau meringankan, menambah atau mengubah apa-apa hukuman yang telah dijatuhkan oleh Mahkamah Syariah. Kuasa ekslusif ini terbahagi kepada 2 keadaan berikut iaitu pertama apabila pesalah itu membuat permohonan rayuan kepada Baginda Sultan dan kedua apabila Baginda Sultan sendiri berkenan memberi pengampunan walaupun tidak dirayu atau dipohon oleh pesalah.

Dalam keadaan pertama, Seksyen 209 Enakmen 8 Tahun 1982 memperuntukkan bahawa Baginda Sultan mempunyai kuasa untuk mengurangkan, menambah atau mengubah apa-apa hukuman yang telah dijatuhkan dengan syarat rayuan telah dibuat oleh pesalah terlebih dahulu di Mahkamah Ulangbicara (rayuan) dan notis rayuannya hendaklah diserahkan dalam tempoh 10 hari dari tarikh tamatnya ulangbicara kes itu. Dalam isu Kartika, keputusan Hakim Mahkamah Tinggi Syariah yang menjatuhkan hukuman denda dan sebatan terhadap Kartika adalah bersifat muktamad kerana Kartika tidak merayu dan tempoh rayuan juga sudah tamat.

Namun dalam keadaan yang kedua, Baginda Sultan juga mempunyai kuasa untuk meringankan mana-mana hukuman dengan menggantikan hukuman yang berat kepada hukuman yang lebih ringan, walaupun tidak dirayu atau atau dimohon oleh pesalah atau tanpa persetujuan pesalah. Seksyen 133 Enakmen Tatacara Jenayah Syariah Pahang 2004 (Enakmen No. 9 Tahun 2004) memperuntukkan bahawa :- “Yang di-Pertua Negeri atas nasihat Mufti boleh, tanpa persetujuan orang yang telah dihukum, meringankan mana-mana satu daripada hukuman yang berikut dengan menggantikannya dengan mana-mana hukuman yang disebut selepasnya, iaitu- (a) sebat; (b) pemenjaraan; atau (c) denda.”
Penulis memperbetulkan pemahaman sesetengah pihak, kuasa Baginda Sultan yang diberikan oleh undang-undang adalah untuk meringankan hukuman yang telah dijatuhkan, daripada hukuman yang lebih berat (seperti sebatan) kepada hukuman yang lebih ringan (seperti penjara atau denda). Bukanlah bermaksud bahawa Baginda Sultan mempunyai kuasa untuk mengampunkan terus kesalahan yang telah disabitkan oleh Mahkamah Syariah tersebut.

Dalam menjalankan kuasa menurut kehendak peruntukan Seksyen 133 tersebut, Mufti Negeri dikehendaki memberi nasihat kepada Baginda Sultan sebelum kuasa meringankan hukuman itu dilaksanakan. Mufti akan memberi nasihat kepada Baginda Sultan berdasarkan hukum Syarak, samada hukuman 6 sebatan atas kesalahan meminum arak selari dengan Hukum Syarak atau tidak. Apatah lagi dalam situasi di mana Kartika Sari sendiri reda atas hukuman itu dan tidak berhasrat merayu, dan juga perlu mengambilikira bahawa pada Februari lalu 3 orang wanita telah dilaksanakan hukuman sebatan Syariah di Penjara Kajang, dan mereka mengakui mereka tidak merasai sebarang kesakitan atau kezaliman akibat sebatan itu, malah merasa insaf dan bertaubat. Kuasa Raja-Raja Melayu sebagai Ketua Agama dan tonggak agama perlu dijalankan dengan sebaik-baiknya, kerana ia adalah benteng terakhir yang diharapkan oleh rakyat bagi mempertahankan Islam sejajar dengan sumpah baginda mempertahankan Islam pada setiap masa semasa menduduki takhta baginda. Kuasa yang bakal dilaksanakan oleh Baginda ini juga akan menjadi panduan dan ikutan kepada kes-kes berikutnya pada masa-masa akan datang.

Apa pun keputusan yang akan dibuat, masyarakat Islam keseluruhan sedang menunggu sesuatu yang terbaik untuk umat Islam dan perkembangan undang-undang Syariah di Malaysia. Hukuman tetap perlu dilaksanakan, walaupun mungkin akan diringankan. Undang-undang yang berkuat kuasa perlu ditegakkan, supaya undang-undang Syariah dan pihak-pihak yang menegakkan dan mempertahankan undang-undang berkenaan tidak menjadi bahan ejekan dan diperlekehkan. Mahkamah Syariah tidak wajar disalahkan apabila membuat keputusan berdasarkan undang-undang sedia ada, kerana Mahkamah Syariah hanya sebagai badan pelaksana kepada undang-undang yang digubal secara sah.

- Penulis ialah Timbalan Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia. Boleh dihubungi di Sekretariat 03-2274 1499 atau e-mail sekretariatpgsm@yahoo.com

Perbezaan Hukuman Sebat Syariah Kelirukan Ummah

Oleh Tuan Musa Awang
sekretariatpgsm@yahoo.com

(Artikel ini disiarkan di Berita Harian)

PESALAH disebat dalam keadaan menutup aurat membuktikan Islam menyanjung tinggi maruah umat.

Undang-undang syariah wajar diseragamkan di semua negeri

PADA 9 Februari lalu adalah tarikh yang mencatatkan sejarah baru dalam sistem perundangan syariah tanah air apabila pelaksanaan hukuman sebat kali pertama ke atas wanita dilaksanakan di negara ini, dalam suasana harmoni dan penuh kerahmatan.

Tiga pesalah wanita disabitkan mengikut Seksyen 23(2) Akta Kesalahan Jenayah Syariah Wilayah Persekutuan 1997 (Persetubuhan luar nikah) yang dijatuhkan hukuman oleh Mahkamah Tinggi Syariah Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur antara Disember 2009 hingga Januari lalu. Selain itu, ada empat pesalah lelaki turut menjalani enam kali sebatan pada hari berkenaan atas kesalahan sama.

Walaupun timbul polemik isu sebatan ke atas pesalah wanita, Kartika Sari Dewi Shukarno sejak 20 Julai 2009, tiga wanita yang dijatuhkan hukuman kemudian daripada Kartika Sari, menjalani hukuman lebih awal. Syabas kepada Kementerian Dalam Negeri dan Jabatan Penjara kerana melatih penyebat wanita menjalankan sebatan syariah, dan sebelum itu dikatakan tidak wujud jawatan seumpamanya.

Sebaik saja hukuman dilaksanakan, timbul bantahan dan kritikan golongan tertentu, kononnya memperjuangkan hak wanita dan hak asasi manusia. Tetapi hakikatnya, golongan ini cuba mengukur undang-undang jenayah Islam dari perspektif undang-undang sivil.

Walhal, peruntukan dalam Kanun Acara Jenayah yang diterima pakai di Mahkamah Sivil, tidak wajar dijadikan kayu pengukur dalam menilai pelaksanaan undang-undang jenayah syariah. Undang-undang jenayah syariah yang ada pada hari ini bukanlah cabang undang-undang Sivil, tetapi ia bertunjangkan atas paksi tersendiri, berasaskan semangat perlembagaan yang diberikan oleh Perkara 121 (1A) Perlembagaan Persekutuan.

Keputusan dan prosiding di Mahkamah Syariah tidak tertakluk kepada Mahkamah Sivil. Sebarang hukuman atau keputusan dijatuhkan Hakim Mahkamah Syariah adalah hukuman yang sah, berdasarkan peruntukan undang-undang diluluskan Badan Perundangan Negeri dan diperkenankan Sultan negeri berkenaan, dan bagi Wilayah Persekutuan, diluluskan oleh Parlimen dan diperkenan Yang di-Pertuan Agong.

Hujah dikemukakan golongan ini bahawa hukuman sebat ke atas pesalah wanita bertentangan dengan peruntukan Seksyen 289 (a) Kanun Acara Jenayah yang melarang hukuman sebat dijatuhkan ke atas wanita adalah hujah lemah dan dangkal.

Ini kerana seksyen itu hanya terpakai dalam kes jenayah mengikut bidang kuasa Mahkamah Sivil. Peruntukan itu tidak mengikat Mahkamah Syariah, kerana Mahkamah Syariah mempunyai Akta/Enakmen Tatacara Jenayahnya sendiri. Undang-undang Syariah tidak membezakan hukuman antara pesalah lelaki atau wanita.

Golongan ini sepatutnya berasa malu, kerana mereka boleh menyaksikan sendiri cara pelaksanaan hukuman sebatan syariah yang tersangat ringan, tidak mencederakan dan bukanlah zalim seperti didakwa. Pesalah disebat dalam keadaan menutup aurat, membuktikan Islam menyanjung tinggi maruah mereka sebagai wanita, walaupun mereka melakukan jenayah.

Tiga pesalah wanita yang menjalani hukuman sebat itu mengakui mereka langsung tidak berasa sakit dengan sebatan berkenaan, sebaliknya berasa insaf dan bertaubat. Tarikh 9 Februari itu, bukan saja menjadi titik tolak perubahan hidup tiga wanita terbabit ke arah kehidupan lebih baik, malah juga terhadap perkembangan perundangan syariah negara.

Dalam usaha penambahbaikan sistem sedia ada, penulis mengajak pihak terbabit meninjau keseluruhan peruntukan Akta atau Enakmen Jenayah Syariah negeri-negeri. Setakat ini beberapa kesalahan tertentu diperuntukkan hukuman sebatan syariah ke atas pesalah, sebagai tambahan kepada hukuman denda atau penjara.

Hukuman itu juga ada dalam kesalahan yang berbeza antara satu sama lain dan juga berlainan antara satu negeri dengan negeri lain. Penulis mengambil contoh peruntukan kesalahan jenayah syariah yang boleh dihukum sebat di 10 negeri untuk tujuan perbandingan.

Sebagai contoh, bagi kesalahan doktrin palsu (ajaran sesat), Selangor, Wilayah Persekutuan, Pahang, Johor, Terengganu dan Pulau Pinang memperuntukkan pesalah boleh dihukum dengan sebatan Syariah, tetapi tidak di negeri lain. Di Selangor, perbuatan mencemar atau memusnahkan tempat ibadat boleh dihukum sebat, tetapi di negeri lain hanya dihukum didenda atau penjara saja, walaupun kategori kesalahan sama.

Pesalah tidak boleh dihukum sebat bagi kesalahan sumbang mahram, jika kesalahan berlaku di Kelantan, Sabah, dan Sarawak, tetapi boleh dihukum sedemikian jika kesalahan berlaku di negeri lain. Seorang bapa ayam (muncikari) tidak boleh dihukum sebat jika kesalahan berlaku di Kelantan, Pahang, Sabah dan Perak.

Hanya bagi kesalahan persetubuhan luar nikah (zina), kebanyakan negeri memperuntukkan hukuman sebat kecuali Terengganu. Bagi kesalahan persediaan melakukan persetubuhan luar nikah (muqaddimah zina), dan persetubuhan bertentangan hukum tabii, pesalah boleh disebat di Selangor dan Negeri Sembilan, tetapi di negeri lain pesalah tidak disebat.

Kesalahan meliwat boleh dihukum sebat di Wilayah Persekutuan, Kelantan, Johor, Sarawak dan Pulau Pinang tetapi hukuman sedemikian tidak ada di negeri-negeri lain. Lebih menghairankan, hanya Pahang dan Kelantan memperuntukkan perbuatan meminum arak boleh dikenakan sebatan syariah, tetapi tidak di negeri-negeri lain. Maksudnya jika seseorang itu meminum arak di Wilayah Persekutuan atau di Terengganu, dia tidak boleh dihukum sebat. Dia hanya denda atau penjara atau kedua-duanya.

Perbezaan peruntukan hukuman sebat di negeri-negeri ini menampakkan tidak selaras Badan Perundangan Negeri dalam memperuntukkan hukuman terhadap pesalah jenayah syariah, walaupun dalam kategori kesalahan sama. Kenapa tidak diseragamkan peruntukan kesalahan dan hukuman jenayah syariah ini?

Dengan syarat ia masih dalam bidang kuasa yang dibenarkan mengikut Akta Mahkamah Syariah (Bidang kuasa Jenayah) 1965 (pindaan 1988), maka tidak mustahil idea ini direalisasikan. Adalah suatu keganjilan dan kejanggalan sebuah negara kecil seperti Malaysia mempunyai pelbagai peruntukan mengenai kesalahan syariah dan peruntukan hukuman yang berbeza-beza.

Keratan akhbar - Third party' can be charged in Syariah Court

Third party' can be charged in Syariah Court

Mon, Jun 01, 2009
The Star/Asia News Network

THERE are provisions under the Syariah laws which allow for a third party in a marriage who causes the couple to divorce to be charged in the Syariah Court.
Kosmo! reported Malaysia Syarie Lawyers Association deputy president Musa Awang as saying that every state had the criminal enactment in their Syariah laws.
"Family members or even in-laws can be charged if there is enough evidence.

"If convicted, the accused can be fined RM1,000 (S$413) or jailed six months or both," he said.
However, Musa said the criminal enactment could only be enforced after a divorce had occurred.
"Maybe many do not care anymore after the divorce. So, what is there to fight about anymore?" he said, adding that he believed that the enactment had never been enforced.
He said 60% of divorces and applications for divorce were due to the presence of "a third party".
-The Star/Asia News Network

Keratan akhbar - Fatine - Lelaki menjadi wanita

Fatine to face action only if marriage registered here

Fri, Dec 04, 2009
The Star/Asia News Network

MALAYSIAN transsexual Fatine will only face action under the Syariah law should he return and re-register his marriage here, reported Kosmo!
Fatine's marriage to a British man Ian Young, 30, in London last May has created waves both in Britain and here.

Quoting Syariah Lawyers Association vice-president Musa Awang, the report said that Fatine, whose real name is Mohammed Fazdil Min Bahari, had escaped punishment for same-sex marriages as he had wed overseas.

"If the same-sex marriage was registered here, it will be deemed as an insult to Islam," he told the tabloid.

Those found guilty under the Syariah law could face a maximum of three years' jail, RM5,000 fine or both.

Fatine could also face another charge should he return wearing women's clothes.
Both Fatine and Young have set up a Facebook chat group, which currently has 2,000 friends, to draw support for their plight.

Penghakiman Kes Kalimah Allah Mencalar Imej Raja-Raja Melayu

Penghakiman Kes Kalimah Allah Mencalar Imej Raja-Raja Melayu

Oleh : Musa Awang

Islam adalah agama tauhid yang mana konsep mengesakan Allah dalam Islam adalah jelas, sebagaimana maksud firman Allah dalam surah al-Ikhlas ayat 1 hingga 4 yang bermaksud : “Katakanlah (wahai Muhammad), (Tuhanku) ialah Allah Yang Maha Esa, Allah Yang menjadi tumpuan sekalian makhluk untuk memohon sebarang hajat, Ia tiada beranak, dan Ia pula tidak diperanakkan, dan tidak ada sesiapapun yang serupa dengan-Nya”.

Berbeza dengan ajaran Kristian, yang hanya percaya bahawa Pencipta dan Pentadbir Alam ini sekaliannya adalah Allah, tetapi dari sudut ibadah dan sifat, Allah terbahagi kepada 3 oknum atau zat, yang dikenali sebagai aqidah Triniti (Taslis). Bagi mereka Allah s.w.t itu terdiri daripada 3 zat yang bersatu iaitu Bapa ; Anak dan Ruh al-Qudus (Holy Spirit) yakni ilmu dan Hayat Allah. Menurut Kristian, Bapa adalah pencipta dan pentadbir alam, anak adalah kalimah Allah yang diturunkan ke bumi dalam perut Maryam (Isa al-Masih). Kepadanyalah diberi urusan al-Fada (Tebus Dosa). Ruh pula adalah sifat hidup dan ilmu Allah yang berpindah-pindah dari jasad Isa ke tubuh-tubuh Santos (Saints) dan kepadanya diberi urusan tathir (penyucian). Setiap satu oknum ini berdiri dengan sendiri dan ada tugas tersendiri dan setiap satunya mempunyai sifat ketuhanan yang sempurna. Namun, ketiga-tiga ini adalah tuhan yang satu kerana ketiga-tiganya bukan makhluk.

Keputusan Hakim Datuk Lau Bee Lan 31 Disember 2009 lepas yang membenarkan Titular Roman Catholic Archbishop of Kuala Lumpur menggunakan kalimah Allah dalam penerbitan mingguannya, Herald-The Catholic Weekly merupakan suatu pukulan yang hebat bukan sahaja kepada agama Islam dan umat Islam malah mencalar imej Raja-Raja Melayu sebagai ketua agama Islam negara.

Islam adalah agama yang disebut secara jelas spesifik di dalam Perlembagaan Persekutuan. Sebagai agama bagi Persekutuan, sudah pasti banyak kelebihan dan keistimewaan diberikan kepada Islam (Perkara 3(1)), Perkara 12(2) Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan Kerajaan Persekutuan diberi kuasa untuk mengurus dan menghulur bantuan kepada institusi Islam seperti masjid, sekolah agama dan juga bagi tujuan pembangunan syiar Islam. Perkara 74(2) Perlembagaan Persekutuan pula memperuntukkan Kerajaan Negeri berkuasa membuat undang-undang bagi mentadbir urusan agama Islam. Perkara 121(1A) Perlembagaan Persekutuan juga telah memberi pengiktirafan kepada Mahkamah Syariah untuk mendengar kes-kes dan persoalan mengenai agama Islam dan Mahkamah Sivil tidak boleh campurtangan, membatalkan ataupun tidak menghiraukan keputusan Mahkamah Syariah.

Dalam Persekutuan, Yang Di Pertuan Agong ialah Ketua Negara, tonggak utama yang mengatasi semua orang dalam Malaysia. Diikuti oleh DYMM Raja Permaisuri Agong, kemudian Raja-Raja Melayu dan Yang Di Pertua Negeri. YDPA dipilih dari kalangan Raja-Raja Melayu, yang sudah pastinya beragama Islam. YDPA ialah seorang raja berperlembagaan yang dapat kita saksikan dari sumpah yang baginda lafazkan di hadapan Majlis Raja-Raja dengan disaksikan Ketua Hakim Negara. Dalam sumpah itu baginda berikrar dengan nama Allah (yang pastinya Allah bagi orang-orang Islam) akan memelihara Islam pada setiap masa. YDPA juga adalah ketua agama Islam bagi negerinya, Melaka, Pulau Pinang, Wilayah Persekutuan, Sabah dan Sarawak. Manakala Raja-Raja Melayu adalah ketua agama Islam bagi negeri-negeri masing-masing. Raja-Raja mempunyai kedudukan yang sama dengan YDPA sebagai ketua agama Islam di negeri masing-masing, dan baginda semua bertanggungjawab mempertahankan Islam sama sebagaimana sumpah YDPA.

Perkataan Allah adalah ekslusif dan sinonim dengan amalan umat Islam, sejak Islam mula bertapak di negara ini. Kesan dari keputusan Mahkamah Tinggi tersebut, umat Islam telah dibenarkan berkongsi menggunakan kalimah Allah bersama-sama penganut agama Kristian walhal sebagaimana yang dijelaskan di atas, konsep ketauhidan dalam ajaran Islam amat berbeza sekali dengan ajaran Kristian. Keputusan tersebut juga telah menyebabkan kekeliruan di kalangan masyarakat, dan secara tersurat telah mencalar imej YDPA yang mengangkat sumpah menggunakan nama Allah, serta mencalar imej YDPA sebagai ketua agama Islam bagi negerinya, Melaka, Pulau Pinang, Sabah dan Sarawak serta mencalar imej Raja-Raja Melayu sebagai ketua agama Islam Negeri. Saya yakin dan pasti bahawa Raja-Raja Melayu sebagai ketua agama Islam tidak tega membiarkan umat Islam berkongsi menggunakan perkataan Allah dengan penganut agama lain.

Sebagai buktinya, keputusan tersebut telah membangkitkan kemarahan rakyat di setiap pelusuk negara. Maka kerajaan perlulah bersegera menyelesaikan perkara ini supaya ia tidak bertukar menjadi nanah dan bisa. Jabatan Perdana Menteri (JPM) perlu segera bekerjasama dengan Kementerian Dalam Negeri memfailkan rayuan terhadap keputusan Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur tersebut serta memohon penggantungan pelaksanaan terhadap keputusan tersebut bagi memastikan kesucian Islam di Malaysia terpelihara.

Pada masa yang sama, Majlis Agama Islam Negeri perlu bersegera menasihati Raja-Raja Melayu di negeri masing-masing berhubung kesan dan akibat keputusan tersebut terhadap Islam dan umat Islam. Mufti negeri-negeri juga perlu bersegera mengambil tindakan untuk mewartakan keputusan Muzakarah Jawatankuasa Fatwa Kebangsaan yang bersidang kali ke-82 pada 5 hingga 7 Mei 2008 yang bersetuju bahawa lafaz “Allah” merupakan kalimah suci yang khusus bagi agama dan umat Islam sahaja.

Kalimah Allah bagi umat Islam bukan sekadar sebuah nama malah adalah penegasan mengenai keesaaan Allah yang tidak boleh disamakan dengan maksud yang hendak diguna oleh agama selain dari Islam. Kita khuatir nama Allah akan digunakan pada tempat yang tidak sesuai untuk merujuk kepada perkara lain dalam agama mereka. Tidak mustahil dalam penerbitan mengenai Kristian tersebut mereka akan menggunakan perkataan ‘rumah Allah’ untuk merujuk kepada gereja, atau ‘anak Allah’ untuk merujuk kepada Nabi Isa a.s sedangkan dalam Islam Allah tidak beranak dan tidak diperanakkan. Tindakan-tindakan ini boleh menambah kekeliruan penganut agama Islam di negara ini.

- Penulis ialah Timbalan Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia. Boleh dihubungi melalui email maa46050@yahoo.com