Kelantan Lulus Hukum Sebat Khalayak Ramai, PINDAAN TAK BERCANGGAH PERLEMBAGAAN

Berita Harian

Jumaat, 14 Julai 2017

KELANTAN LULUS HUKUM SEBAT KHALAYAK RAMAI

Pindaan tak bercanggah Perlembagaan

Pindaan yang diluluskan oleh Dewan Undangan Negeri Kelantan (DUN) terhadap Enakmenan Tatacara Jenayah Syariah 2002 (Pindaan 2017) berkenaan antara lain membolehkan pesalah syariah disebat di khalayak ramai selain meningkatkan denda dan tempoh penjara. Selain itu, pindaan enakmen itu juga membabitkan penambahan hukuman denda daripada RM1,000 kepada RM2,000 atau RM3,000.

Pindaan itu hanya penambaikan, bukan mengadakan undang-undang baru. Pindaan itu masih dalam kerangka dibenarkan Akta Mahkamah Syariah (Bidang Kuasa Jenayah) 1965 (Akta 355), iaitu sebatan tidak melebihi enam kali, denda tidak melebih RM5,000 atau penjara tidak melebihi tiga tahun.

Proses pelaksanaan sebatan syariah diperuntukkan dengan jelas dalam Seksyen 125 Enakmen Tatacara Jenayah Syariah (Kelantan) 2002 (Enakmen No. 8 tahun 2002), antaranya sub-Seksyen 125 (3)(c) yang memperuntukkan bahawa – “(c) hukuman hendaklah dilaksanakan di hadapan seorang Pegawai Perubatan Kerajaan di mana-mana tempat sebagaimana yang diarahkan oleh Mahkamah atau di suatu tempat yang ditetapkan oleh Kerajaan Negeri bagi maksud itu.”

Peruntukan ini jelas beri kuasa kepada Mahkamah Syariah menentukan tempat sesuai menjalankan proses sebatan syariah.

Sebelum ini proses sebatan syariah dijalankan di penjara oleh pegawai penjara dengan disaksikan oleh pegawai penjara, pegawai mahkamah, Pegawai Perubatan dan beberapa orang lain yang dibenarkan. Dengan pindaan itu, bermaksud proses sebatan boleh dilaksanakan di tempat selain penjara, secara terbuka, samada Mahkamah Syariah atau tempat lain yang diarahkan oleh mahkamah yang mengeluarkan perintah sebatan.

Suka saya betulkan persepsi orang awam bahawa sebatan secara terbuka bukan bermaksud pesalah akan disebat di khalayak ramai seperti di Acheh, Indonesia. Saya yakin sekiranya pihak Kerajaan Kelantan ingin laksanakan proses sebatan sedemikian, suatu pertimbangan lebih mendalam dan teliti perlu dijalankan kerana dikhuatiri akan beri kesan yang lebih negatif berbanding positif.

Secara peribadi saya berpandangan dalam keadaan di mana jumlah maksimum sebatan yang boleh dijatuhkan Mahkamah Syariah masih tidak melebihi enam kali, adalah lebih baik sebatan hanya dijalankan secara tertutup, di penjara. Suatu keadaan yang akan menyukarkan pihak terbabit (pesalah, Pegawai Penjara, Pegawai Perubatan dll.) untuk bawa keluar pesalah dari penjara bagi menjalani proses sebatan di luar atau tempat terbuka, sedangkan pesalah hanya akan disebat semaksimum enam kali sahaja.

Betul, niat atau tujuan yang baik ialah supaya ia disaksikan dan dijadikan pengajaran oleh sebahagian orang Islam lain mengikut kehendak Allah SWT dalam Al-Quran Surah An-Nur ayat 2, berbunyi – “… jika benar kamu beriman kepada Allah dan hari akhirat; dan hendaklah disaksikan hukuman seksa yang dikenakan kepada mereka itu oleh sekumpulan dari orang-orang yang beriman.”

Akan tetapi, perlu diingat, menyebat pesalah di khalayak ramai sebagaimana di Acheh bukan sahaja akan disaksikan oleh orang beriman, malah juga orang tidak beriman, orang fasiq, orang kafir dan orientalis yang akan mencari kelemahan Islam untuk digunakan semula sebagai senjata menyerang Islam.

Musa Awang

Presiden, Persatuan Peguam Syarie Malaysia. 

Hak anak tentukan penjaga tidak mutlak

Peguam Syarie Menulis, Berita Harian

02/10/2013

Oleh Musa Awang

sekretariatpgsm@yahoo.com


Menurut kamus al-Mu’tamad, umur mumaiyiz dapat didefinisikan sebagai satu tempoh yang mana manusia dapat mengetahui manfaat dan mudarat. Imam Syafie mengatakan umur tamyiz ialah tujuh atau lapan tahun.

Namun, tempoh hadanah adalah apabila anak itu mampu untuk membezakan baik dan buruk, tidaklah semata-mata melihat kepada faktor umur.

Menurut Abd Karim Zaidan, dalam kitabnya Al-Mufassal Fi Ahkam Al-Mar’ah Wal Bait Al-Muslim Fi al-Syari’ah Islamiyyah (1993), apabila anak itu sudah cerdik untuk menilai baik dan buruk sesuatu perkara, maka bolehlah anak itu membuat pilihan sama ada untuk tinggal bersama ibu atau bapa.

Hak hadanah bagi kanak-kanak

Hal ini selari Seksyen 84 Akta Undang-Undang Keluarga Islam (Wilayah-Wilayah Persekutuan) 1984 menyatakan, hak hadanah bagi menjaga seseorang kanak-kanak tamat setelah kanak-kanak itu mencapai umur tujuh tahun untuk kanak-kanak lelaki dan sembilan tahun untuk perempuan.

Jika kanak-kanak itu telah mencapai umur kecerdikan (mumaiyiz), maka kanak-kanak berhak memilih untuk tinggal sama ada dengan ibu atau bapanya, melainkan jika mahkamah memerintahkan selainnya.

Seksyen 86 (2) (b) akta yang sama menetapkan, untuk memutuskan siapa yang layak, pertimbangan utama ialah kebajikan kanak-kanak yang memberi perhatian kepada kemahuan kanak-kanak jika dia telah meningkat umur dapat menyatakan pendapatnya sendiri.

Berdasarkan Seksyen 84(1) akta sama, kanak-kanak perempuan yang telah mencapai umur sembilan tahun dianggap mumaiyiz dan anak itu bolehlah membuat pilihan untuk tinggal bersama ibu atau ayahnya.

Sabda Rasulullah SAW: “Hendaklah kamu berdua membuang undi mengenai anak kamu, maka berkata suami perempuan itu: Siapakah yang boleh menentang saya berkenaan anak saya (bererti suami itu tidak bersetuju cara membuang undi). Lalu Rasulullah SAW menyuruh anak itu memilih antara ibu atau bapa dengan sabdanya: Ini bapa engkau dan ini ibu engkau, pilihlah siapa antara kedua-duanya yang engkau suka tinggal bersama. Maka anak itu pun memilih ibunya dengan memegang tangan ibunya itu. Lalu perempuan itu pun membawa anaknya itu pulang bersama”. (Riwayat Abu Daud, An-Nasa’i dan Tirmizi)

Pilihan anak tidak mutlak

Walau bagaimanapun, seksyen 84 (2) akta sama menyatakan pilihan yang dibuat oleh anak tidaklah mutlak kerana mahkamah boleh memerintahkan keputusan berlawanan dengan pilihan anak.

Walaupun seseorang itu telah melepasi umur mumaiyiz, tetapi tidak bermakna pilihannya itu bersifat mutlak dan wajib diikuti. Kesan daripada pilihan anak itu perlu juga diambil kira kerana dikhuatiri mereka tersilap dalam membuat keputusan.

Berkata Ibn Uqail dalam kitabnya Kassyaf al-Qina’ ‘an Matn al-Qina’ (1982), “Sesungguhnya kita menyerahkan anak kepada bapa atau ibunya adalah bertujuan untuk menjaga kemaslahatan anak dan menyelamatkan mereka daripada keburukan. Jika mereka membenci satu pihak kerana mengajarnya adab, maka pilihannya itu tidak boleh diikuti.”

Ibn Taimiyyah berkata: “Aku dengar guruku berkata: Telah berselisih faham dua orang ibu bapa di hadapan hakim mengenai siapa yang akan memelihara anaknya. Kemudian hakim menyuruh anak itu supaya memilih antara ibu atau bapanya. Lalu anak itu memilih bapanya. Berkata ibunya kepada hakim: Cubalah tuan hakim tanya kepada anak itu apa sebabnya anak itu memilih bapanya? Lalu hakim bertanya kepada anak itu. Anak itu menjawab: Ibuku menghantarku ke tempat mengaji al-Quran tiap-tiap hari dan guru-guru acap kali memukulku, manakala bapaku membiarkanku bermain-main bersama kawan-kawan, sebab itu aku suka tinggal dengan bapaku. Mendengar demikian, hakim memutuskan untuk menyerahkan anak itu kepada ibunya dengan menyatakan: Engkau lebih berhak memelihara anak itu.”

Tuntut hak, tetapi tak layak jaga anak

Hari ini, di Mahkamah Syariah ramai ibu atau bapa yang menuntut hak jagaan anak walaupun mereka tahu sebenarnya mereka tidak layak berbuat demikian. Ada yang berkerja sepanjang masa, ada meninggalkan solat dan ajaran fardu lain, tetapi tetap berkeras untuk menuntut hak jagaan anak.

Ada juga yang berkeras menuntut hak jagaan, tetapi anak dijaga oleh nenek, datuk atau pengasuh. Mereka berbuat demikian bukan disebabkan kelayakan atau suci hati untuk menjaga anak, tetapi atas faktor lain seperti dendam akibat perceraian, tanpa memikirkan kesan perbuatan itu kepada anak.

Sesungguhnya, hadanah adalah suatu tanggungjawab yang wajib dilaksanakan. Kepentingannya amatlah besar kerana asas sesebuah masyarakat yang tinggi budi pekertinya bergantung kepada sebuah keluarga yang soleh.

Oleh itu, penting bagi setiap ibu bapa atau penjaga untuk memastikan mereka berkelayakan bagi melindungi, menjaga, mendidik dan membentuk anak-anak di bawah jagaan mereka. Dengan pendidikan yang baik, akan terpeliharalah sesebuah keluarga daripada kemungkaran.

Penulis ialah Presiden Persatuan Peguam Syarie (PGSM) dan boleh dihubungi di alamat emel sekretariatpgsm@yahoo.com.

Kahwin lain tak halang jaga anak

Peguam Syarie Menulis

Berita Harian, 11/09/2013

Suatu perkara yang ramai sedia maklum bahawa ibu paling berhak untuk mendapat hak jagaan atau hadanah anak.

Pada dasarnya, Islam menetapkan hak hadanah kepada ibu kecuali jika ada sebab-sebab yang boleh menggugurkan hak dan tanggungjawab itu. Antara sebab gugurnya hak jagaan kepada ibu jika dia berkahwin dengan lelaki lain.

Ini disebut dalam hadis Rasulullah SAW bermaksud: “Seorang perempuan berkata, wahai Rasulullah, sesungguhnya anak yang berada dalam dukungan ini, sayalah yang menyusukannya, tetapi sekarang bapanya menceraikan saya dan dia mahu mengambil anak ini daripada saya. Lalu Rasulullah SAW bersabda: “Kamu lebih berhak ke atas ini selagi kamu belum berkahwin.” (Riwayat Ahmad dan Abu Daud) 

Hadanah bertujuan memenuhi keperluan fizikal, mental dan emosi kanak-kanak supaya mereka dapat membesar dalam keadaan sejahtera dan penuh kasih sayang. Maka, tanggungjawab ini wajar diserahkan kepada ibu.

Ibu mampu beri kasih sayang

Ia sejajar seperti dinyatakan Imam Taqiyuddin dalam Kitab Kifayatul Akhyar fi Hal Ghayah al-Ikhtisar, bahawa ibu mampu memberikan kasih sayang dan kelembutan yang lebih kepada kanak-kanak. Ibu adalah orang lebih tepat untuk mendidik, lebih sabar dalam tugas mengurus kanak-kanak dan juga berinteraksi lebih dengan kanak-kanak.

Firman Allah SWT dalam Surah al-Qasas ayat ke-13 menyatakan: “Maka (dengan jalan itu) kami kembalikan dia kepada ibunya, supaya tenang tenteram hatinya dan tidak berdukacita (disebabkan bercerai dengannya).”

Imam Khatib Syarbini menjelaskan bahawa ibu lebih layak mendapat jagaan anak kerana fitrah dan naluri ibu lebih kasih dan cenderung untuk mendidik serta lebih sabar dalam membesarkan anak-anak.

Dalam pertelingkahan antara Umar al-Khattab ra dan isterinya mengenai perebutan anak mereka, Saidina Abu Bakar ra berkata kepada Saidina Umar, “..baunya, kebaikannya dan kelembutannya (isteri itu) lebih baik untuknya (Asim) daripada engkau (Umar)”.

Selaras dengan kehendak agama, Seksyen 81(1) Akta Undang-Undang Keluarga Islam (Wilayah-Wilayah Persekutuan) 1984 memperuntukkan: “Tertakluk kepada Seksyen 82, ibu adalah yang paling berhak dari segala orang bagi menjaga anak kecilnya dalam masa ibu itu masih dalam perkahwinan dan juga selepas perkahwinannya dibubarkan.”

Perlu ditegaskan di sini bahawa ibu lebih berhak bagi menjaga dan mendidik anak terutama anak kecil berbanding bapa walaupun bapa itu menunjukkan sifat sempurna dalam menjaga anak, tetapi yang lebih sempurna ialah ibu.

Persoalan ibu kahwin semula

Persoalan yang selalu ditimbulkan, bagaimana jika selepas bercerai, ibu berkenaan berkahwin semula dengan seorang lelaki lain? Tanggapan kebanyakan orang, jika si ibu berkahwin lain, maka kelayakannya untuk menjaga anak akan gugur secara automatik.

Hakikatnya, tanggapan itu tidak berapa tepat ini kerana merujuk kepada Seksyen 83 (a) AUKI 1984 yang berbunyi: “Jika perempuan itu berkahwin dengan seseorang yang tidak mempunyai pertalian dengan kanak-kanak itu yang orang itu dilarang berkahwin dengan kanak-kanak itu, jika penjagaannya dalam hal sedemikian akan menjejaskan kebajikan kanak-kanak itu, tetapi haknya untuk penjagaan akan kembali semula jika perkahwinan itu dibubarkan.”

Perkataan ‘jika penjagaannya dalam hal sedemikian akan menjejaskan kebajikan kanak-kanak itu’ adalah suatu yang berbentuk subjektif. Ini menunjukkan hilangnya hak jagaan melalui perkahwinan kedua adalah tidak mutlak, kerana jika perkahwinan itu tidak menjejaskan kebajikan kanak-kanak, maka ibu masih lagi layak dan berhak dalam memperoleh hak jagaan.

Ini dapat dikukuhkan lagi dengan pandangan Imam al-Hasan al-Syaibani dan Ibn Hazm yang menyatakan hak penjagaan seorang ibu yang sudah berkahwin dengan seorang yang bukan mahram dengan kanak-kanak masih kekal.

Ini berdasarkan kepada dua autoriti. Pertama, dalam sebuah hadis meriwayatkan bahawa Anas ibn Malik tetap kekal dalam penjagaan ibunya walaupun ibunya berkahwin dengan lelaki lain. Kedua, semasa Ummu Salamah berkahwin dengan Rasulullah SAW, beliau tetap diberi hak untuk memelihara anaknya hasil perkahwinannya dengan suami yang pertama. Ini kerana Rasulullah SAW reda dengan hal ini dan kebajikan anaknya tidak akan terjejas.

Oleh itu, jika perkahwinan itu tidak akan menjejaskan kebajikan dan kemaslahatan anak itu, hak hadanah ibu itu kekal. Hak seorang ibu juga akan kekal sekiranya suami baru reda dan bersetuju supaya hadinah (isterinya) mengekalkan hak jagaannya. Terbuktilah bahawa kehilangan hak jagaan jika berkahwin lain adalah bukan satu kehilangan yang mutlak.

Seorang lelaki yang menuntut hak jagaan anak atas dakwaan bahawa bekas isterinya berkahwin lain perlu membuktikan kepada mahkamah yang akibat perkahwinan itu, bekas isterinya sudah tidak mampu untuk menjaga dan memelihara anak kandungnya itu.

Sebaliknya, si ibu boleh mematahkan dakwaan si bapa dengan menyatakan sememangnya dia bersedia untuk memikul tanggungjawab sebagai seorang isteri dan ibu untuk menjaga dan mendidik anaknya dengan sebaik-baiknya, dan dengan adanya suami baru di sisi dapat membantu beliau bersama-sama menguruskan rumahtangga dan hal ehwal anak-anak.

Dalam isu hadanah, mahkamah akan melihat segala faktor secara menyeluruh, terutama kebajikan dan kemaslahatan anak, bukan melihat kepada kepentingan si ibu atau si bapa. Kebajikan anak adalah yang paling utama mengikut maqasid syariah bagi menjamin kehidupan masa depan yang lebih baik bagi anak itu.

Penulis ialah Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia (PGSM). Email : sekretariatpgsm@yahoo.com

Golongan beriman muliakan wanita

Tiada jurang bezakan hak golongan wanita dan lelaki dalam kehidupan

Peguam Syarie Menulis, Berita Harian

Rabu 28 Ogos 2013

MUSA AWANG

Penulis tertarik dengan ucapan YAB Perdana Menteri semasa merasmikan Majlis Sambutan Hari Wanita Kebangsaan 2013 pada Ahad lalu, yang memetik teks khutbah terakhir Nabi Muhammad SAW.

Khutbah terakhir Nabi SAW pada 9 Zulhijjah tahun ke 10 hijrah di Lembah Uranah, Gunung ‘Arafah berbunyi, antaranya berbunyi - “Wahai manusia, sebagaimana kamu mempunyai hak atas para isteri kamu, mereka juga mempunyai atas kamu. Sekiranya mereka menyempurnakan hak mereka ke atas kamu maka mereka juga berhak untuk diberi makan dan pakaian dalam suasana kasih sayang. Layanilah wanita-wanita kamu dengan baik! dan berlemah lembutlah terhadap mereka kerana sesungguhnya mereka adalah teman dan pembantu kamu yang setia. Dan hak kamu ke atas mereka ialah mereka sama sekali tidak boleh memasukkan orang yang kamu tidak sukai ke dalam rumah kamu dan dilarang melakukan zina.”

Peranan wanita sebagai ‘tulang rusuk lelaki’ iaitu anggota yang paling rapat dengan hati dan jantung manusia, bermula sejak awal kewujudan manusia di atas muka bumi ini lagi. Hawa dijadikan oleh Allah s.w.t sebagai peneman kepada kesunyian Nabi Adam a.s di dalam syurga.

Sayyadatina Khadijah r.a pula mententeramkan dan menyelimutkan Rasulullah SAW sewaktu baginda dalam keadaan amat tertekan dan ketakutan selepas menerima wahyu Allah SWT yang pertama di gua Hira’.

Hormat-menghormati dalam keluarga bukan berlaku sebelah pihak sahaja, tetapi ia berjalan secara timbal-balik. Bukan saja isteri perlu menghormati suami, malah suami juga perlu menghormati isteri.

Bukan saja isteri perlu menunaikan hak suami, malah suami juga perlu menunaikan hak isteri dengan memberi nafkah dalam suasana kasih sayang, melayan isteri dengan baik dan berlemah lembut dengan mereka kerana isteri adalah teman serta pembantu yang setia.

Penghormatan terhadap wanita

Dalam Islam, penghormatan kepada wanita bukan sekadar tidak berlaku kasar atau tidak memukul sahaja, tetapi penghormatan terhadap status dan peranan wanita diangkat besar dan mulia lebih daripada itu.

Rasulullah SAW bersabda, “Tidak akan memuliakan perempuan-perempuan melainkan orang yang mulia, dan tidak menghina akan perempuan-perempuan melainkan orang yang hina.” (HR Ibnu ´Asakir)

Kasih dan rahmat Allah SWT kepada wanita sama tidak pernah dibezakan dengan kaum lelaki kerana kedua-duanya berasal dari penciptaan yang sama.

Firman Allah s.w.t yang bermaksud : “Dialah (Allah) yang menciptakan kamu semua dari (hakikat) diri yang satu, dan Ia mengadakan daripada hakikat itu pasangannya (diri suami isteri), untuk bersenang hati dan hidup mesra yang satu kepada yang lain...” - (Surah al-A’raf : 189).

Wanita diperintahkan solat lima waktu sama seperti lelaki. Wanita juga diperintahkan berpuasa Ramadhan, walaupun dalam keadaan tertentu wanita diberikan peringanan, namun ibadat yang ditinggalkan perlu diganti pada masa yang lain atau dengan cara yang lain.

Wanita juga diperintahkan mengerjakan haji dan berzakat, sama seperti lelaki. Tiada beza kadar zakat antara lelaki dan wanita. Masing-masing akan perolehi pahala yang sama apabila melakukan amal ibadat, dan akan menanggung dosa yang sama atas kesalahan yang dilakukan.

Hukuman tak beza jantina

Oleh sebab itu, dalam undang-undang jenayah Syariah, pesalah dihukum tanpa membezakan jantina. Penzina lelaki dan penzina wanita dihukum dengan hukuman yang sama sebagaimana firman Allah SWT “Perempuan yang berzina dan lelaki yang berzina, hendaklah kamu sebat tiap-tiap seorang dari keduanya seratus kali sebat...” -(Surah al-Nuur : 2)

Pencuri wanita atau pencuri lelaki juga dikenakan hukuman yang sama. Firman Allah SWT - “Dan orang lelaki yang mencuri dan orang perempuan yang mencuri maka (hukumnya) potonglah tangan mereka sebagai satu balasan dengan sebab apa yang mereka telah usahakan, (juga sebagai) suatu hukuman pencegah dari Allah...” - (Al-Maaidah :38)

Islam memberikan kepada wanita hak untuk menuntut ilmu sepertimana lelaki, kerana menuntut ilmu adalah fardhu ke atas setiap individu, bukan berasaskan kepada gender atau jantina. Allah SWT akan mengangkat darjat dan kedudukan orang berilmu dalam masyarakat, tidak kiralah samada dia lelaki atau wanita.

Islam menghormati wanita Islam dengan cara memelihara kecantikan tubuh dan aurat wanita Islam daripada dipertontonkan kepada bukan mahram, jauh sekali untuk dijadikan bahan pertandingan.

Firman Allah SWT bermaksud : “Dan katakan kepada perempuan beriman supaya menyekat pandangan mereka (daripada memandang yang haram) dan memelihara kehormatan mereka dan jangan memperlihatkan perhiasan tubuh mereka kecuali yang zahir daripadanya dan hendaklah mereka menutup belahan leher bajunya dengan tudung kepala dan jangan mereka memperlihatkan perhiasan tubuh melainkan kepada suami atau bapa atau bapa mentua atau anak atau anak tiri atau saudara mereka atau anak bagi saudara mereka yang lelaki atau anak bagi saudara mereka yang perempuan atau perempuan Islam atau hamba atau orang gaji daripada lelaki yang sudah tua dan tidak berkeinginan kepada perempuan atau kanak-kanak yang belum mengerti mengenai aurat perempuan dan jangan mereka menghentakkan kaki untuk diketahui orang akan apa yang tersembunyi dari perhiasan mereka dan bertaubat kamu sekalian kepada Allah, wahai orang beriman, supaya kamu berjaya.” (Surah An-Nur, ayat 31).

Pelbagai fakta diketengahkan sebagai faktor berlakunya keganasan terhadap wanita namun ia masih boleh dipersoalkan kesahihannya, kerana tiada istilah dan penjelasan yang mudah bagi mengulas faktor keganasan terhadap wanita.

Islam angkat martabat wanita

Hakikatnya, Islam membela nasib wanita dan mengangkat martabat wanita bukan sekadar larangan daripada melakukan keganasan terhadap mereka, tetapi lebih dari itu mencakupi asas iman dan akhlak seseorang.

Hanya orang yang beriman dan berakhlak mulia yang akan memuliakan wanita, sebaliknya orang yang menghina wanita atau melakukan kekerasan terhadap wanita adalah orang yang hina di sisi Allah SWT.

Maka, dalam mengembalikan ‘respek’ atau hormat kaum lelaki terhadap wanita, perkara utama yang perlu dilakukan ialah mendekatkan jurang yang semakin melebar antara sikap dan tingkahlaku umat Islam pada hari ini berbanding ajaran Islam sebenar yang suci dan murni, yang diwasiatkan oleh Baginda SAW dalam khutbah haji terakhir tersebut di atas. Wallahu’alam.

-         Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia (PGSM) dan boleh dihubungi di alamat email : sekretariatpgsm@yahoo.com. 

Enakmen agama 5 negeri ikut Perlembagaan

Peguam Syarie Menulis

Berita Harian

Rabu 17/07/2013 

Oleh Musa Awang

Gesaan pinda akta cuba kelirukan masyarakat

Terdapat segelintir pihak menggesa supaya kerajaan Negeri Sembilan, Kedah, Perak, Melaka dan Sarawak yang masih mengekalkan undang-undang memberi kebenaran kepada hanya ibu, bapa atau penjaga mengislamkan kanak-kanak di bawah umur 18 tahun meminda Enakmen Pentadbiran Agama Islam masing-masing.

Gesaan ini berikutan tindakan kerajaan menarik balik Rang Undang-Undang Pentadbiran Agama Islam (Wilayah-Wilayah Persekutuan) 2013 yang dibentangkan untuk bacaan kali pertama di Dewan Rakyat pada 26 Jun lalu, kerana timbul bantahan berkaitan Seksyen 107 (b) dalam rang undang-undang itu.

Agama anak di bawah umur 18 tahun boleh juga ditentukan oleh ibu atau bapa atau penjaganya yang bukan Islam. Jadi dakwaan ibu bapa bukan Islam tidak mempunyai peluang untuk mendapat keadilan adalah tidak benar dan ia tindakan cuba mengelirukan masyarakat bukan Islam.

Lebar isu ke negeri lain

Mereka mengambil kesempatan atas penarikan balik rang undang-undang berkenaan dan cuba pula melebarkan isu itu ke negeri lain.

Gesaan ini sebenarnya menggunakan hujahan dan fakta yang tidak tepat serta mengelirukan masyarakat kerana undang-undang di Negeri Sembilan, Kedah, Perak, Melaka dan Sarawak adalah bertepatan kehendak Perlembagaan Persekutuan.

Fasal (3) dalam Perkara 12, Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan bahawa: “Tiada sesiapa pun boleh diwajibkan menerima ajaran-ajaran mengenai apa-apa agama atau mengambil bahagian dalam apa-apa upacara atau sembahyang sesuatu agama yang lain daripada agamanya sendiri.

Manakala Fasal (4) dalam Perkara 12 pula memperuntukkan: “Bagi maksud Fasal (3) agama bagi seseorang yang berumur kurang daripada 18 tahun adalah ditetapkan oleh ibu bapa atau penjaganya.”

Isu dalam Perkara 12 (4) Perlembagaan ini bukan lagi satu masalah yang perlu diselesaikan atau ditafsirkan.

Dalam kes R Subashini (Subashini a/p Rajasingam lwn. Saravanan a/l Thangathoray & Ors (2008) 2 MLJ 147 FC di Mahkamah Persekutuan dan kes Nedunchelian V Uthiradam lwn. Nurshafiqah Mah Singai Annal & Ors (2005) 2 CLJ 306 yang dirujuk dalam penghakiman Subashini, Mahkamah Persekutuan sudah pun membuat tafsiran terhadap Perkara 12 (4) Perlembagaan Persekutuan.

Hak tentukan agama anak

Mahkamah Persekutuan mentafsirkan perkataan ‘parent’ dalam Perkara 12 (4) sebagai mufrad atau satu, yakni hak menentukan agama seseorang kanak-kanak berumur bawah 18 tahun adalah bergantung kepada salah seorang sama ada ibu atau bapa atau penjaga.

Keputusan ini bukan saja terpakai kepada orang Islam, juga bukan Islam. Maksudnya, agama anak di bawah umur 18 tahun boleh juga ditentukan oleh ibu atau bapa atau penjaganya yang bukan Islam. Jadi dakwaan ibu bapa bukan Islam tidak mempunyai peluang untuk mendapat keadilan adalah tidak benar dan ia tindakan cuba mengelirukan masyarakat bukan Islam.

Maka, peruntukan mengenai persetujuan salah seorang ibu atau bapa atau penjaga yang terdapat dalam Enakmen Pentadbiran Agama Islam (Negeri Sembilan) 2003, Enakmen Pentadbiran Undang-undang Islam (Kedah) 2008, Enakmen Pentadbiran Agama Islam (Perak) 2004, Enakmen Pentadbiran Agama Islam (Melaka) 2002 dan Ordinan Majlis Islam (Sarawak) 2001, adalah tidak bersalahan dengan kehendak Perkara 12 (4) Perlembagaan Persekutuan dan selaras keputusan Mahkamah Persekutuan.

Contohnya, seksyen 117 Enakmen Pentadbiran Agama Islam (Negeri Sembilan) 2003 memperuntukkan: “Bagi maksud bahagian ini, seseorang yang tidak beragama Islam boleh memeluk agama Islam jika dia sempurna akal, sudah mencapai umur 18 tahun. Jika belum mencapai umur 18 tahun, ibu atau bapa atau penjaganya mengizinkan pemelukan agama Islam olehnya.”

Begitu juga peruntukan dalam Enakmen Pentadbiran Undang-Undang Islam (Sabah) 1992, Enakmen Pentadbiran Agama Islam (Johor) 2003 dan Akta Pentadbiran Agama Islam (Wilayah-Wilayah Persekutuan) 1993 (Akta 505).

Penarikan balik rang Undang-undang Bil. 1/2013 telah mengekalkan status quo seksyen 95 akta itu, yang mempunyai peruntukan sama seperti lima negeri berkenaan. Akta 505 ini telah dikuatkuasakan sejak 1993, dan ia tidak menimbulkan sebarang ketidakharmonian atau kegelisahan antara kaum, bukan seperti dakwaan pihak berkenaan.

Kuasa Mahkamah Persekutuan

Mahkamah Persekutuan adalah mahkamah tertinggi dan mahkamah terakhir yang berperanan menentukan sama ada undang-undang digubal di Parlimen atau Dewan Undangan Negeri sah atau tidak. Mahkamah juga berkuasa untuk menyelesaikan masalah pertikaian undang-undang antara negeri atau kerajaan Persekutuan dengan sesebuah negeri.

Sebagai mahkamah yang tertinggi, maka apa-apa keputusan atau tafsiran dibuat oleh Mahkamah Persekutuan ini mengikat kesemua mahkamah bawahan termasuk Mahkamah Syariah dan juga keputusan yang dibuat Kabinet.

Sebenarnya peruntukan dalam enakmen Selangor, Terengganu, Pulau Pinang dan Perlis yang masih memperuntukkan seorang anak hanya boleh memeluk agama Islam selepas mendapat kebenaran daripada kedua-dua ibu bapa, adalah tidak selaras dengan Perkara 12 (4) Perlembagaan Persekutuan dan keputusan Mahkamah Persekutuan itu.

Maka, kerajaan negeri berkenaan yang perlu digesa mengambil tindakan sewajarnya untuk meminda peruntukan berkaitan supaya selaras dengan Perkara 12 (4) Perlembagaan Persekutuan dan selari dengan keputusan Mahkamah Persekutuan.

Penulis ialah Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia (PGSM) dan boleh dihubungi di alamat sekretariatpgsm@yahoo.com

Kelulusan akademik saja tak cukup jadi peguam syarie

Peguam Syarie Menulis

Berita Harian

2013/06/26 - 06:33:19 AM 

Oleh Musa Awang

Jika bukan Islam diterima bermakna Mahkamah Syariah tidak mematuhi Perlembagaan

Mahkamah Rayuan yang dianggotai tiga hakim diketuai Datuk Seri Abu Samah Nordin, pada 21 Jun lalu memutuskan pengisytiharan Perkara 10 Kaedah-Kaedah Peguam Syarie 1983 yang mewajibkan mereka beragama Islam saja layak memohon sebagai peguam syarie sudah melampaui batasan undang-undang (ultra vires) Akta Pentadbiran Undang-Undang Islam (Wilayah Persekutuan) 1993.

Panel rayuan berpendapat perkataan ‘mana-mana orang’ yang dinyatakan dalam Seksyen 59 (1) Akta Pentadbiran Undang-Undang Islam (Wilayah Persekutuan) 1993 itu termasuk orang bukan Islam.

Allah SWT berfirman; “Wahai orang yang beriman! Janganlah kamu mengambil orang yang menjadikan agama kamu sebagai ejek-ejekan dan permainan - dari orang yang telah diberikan Kitab sebelum kamu, dan orang kafir musyrik itu menjadi penolong-penolong dan bertakwalah kepada Allah, jika kamu benar-benar orang yang beriman.” (Surah al-Maidah, ayat 57)

Jika niat badan perundangan adalah untuk menghalang orang bukan Islam diterima sebagai peguam syarie, maka ia harus dinyatakan dalam akta itu.

Abu Samah berkata, Majlis Agama Islam Wilayah Persekutuan (MAWIWP) bertindak melampaui kuasa apabila ia menggubal Perkara 10 Kaedah-Kaedah Peguam Syarie 1983. Mahkamah berpendapat MAIWP tidak diberi kuasa untuk membuat peraturan yang tidak selaras dengan Akta Pentadbiran Undang-Undang Islam (Wilayah Persekutuan).

Keputusan digantung pelaksanaan

Ini bermakna, bukan Islam dibenarkan bertindak sebagai peguam syarie di Mahkamah Syariah di Wilayah Persekutuan. Walau bagaimanapun, keputusan itu digantung pelaksanaannya sehingga rayuan dikemukakan di Mahkamah Persekutuan.

Perkara 10, Kaedah-Kaedah Peguam Syarie Wilayah Persekutuan 1983 memperuntukkan: “Seseorang boleh diterima menjadi peguam syarie jika dia seorang Islam dan memiliki ijazah sarjana muda syariah, seorang Islam yang menjadi anggota perkhidmatan kehakiman dan perundangan Persekutuan, seorang Islam yang menjadi peguambela atau peguamcara berdaftar mengikut Akta Profesion Undang-Undang 1976 atau pernah berkhidmat sebagai Hakim Syarie atau kadi tidak kurang daripada tujuh tahun.”

Kaedah ini dibuat berdasarkan peruntukan Seksyen 59 Akta Pentadbiran Undang-Undang Islam (Wilayah Persekutuan) 1993 (Akta 505), tertakluk kepada subseksyen (2), Majlis boleh menerima mana-mana orang yang mempunyai pengetahuan mencukupi mengenai hukum syarak menjadi peguam syarie.

Akta 505 digubal bagi mentadbir undang-undang Islam serta institusi berkaitan Islam di Wilayah Persekutuan yang digubal menurut kuasa Yang di-Pertuan Agong sebagai ketua agama Islam di Wilayah-Wilayah Persekutuan.

Selain urusan pentadbiran peguam syarie, akta itu juga memperuntukkan undang-undang pelantikan Mufti dan Timbalan Mufti (Seksyen 32); jawatankuasa perundangan hukum syarak (Seksyen 37); pelantikan Ketua Hakim Syarie (Seksyen 41); pelantikan hakim Mahkamah Syariah (Seksyen 42-44); pelantikan pendaftar Mahkamah Syariah (Seksyen 45); pelantikan pegawai masjid (Seksyen 76); pelantikan jawatankuasa pengawasan pengajian agama (Seksyen 96).

Tafsiran mana-mana orang

Merujuk seksyen 32 berhubung pelantikan Mufti dan Timbalan Mufti, peruntukan juga menggunakan perkataan ‘mana-mana orang’. Jika tafsiran terhadap perkataan ‘mana-mana orang’ dibuat secara literal, adakah ia membawa maksud Mufti dan Timbalan Mufti juga boleh dilantik daripada kalangan bukan Islam.

Jika perkataan menjadi masalah dan perbahasan, dicadangkan supaya peruntukan akta itu dipinda dengan menggunakan perkataan lebih tepat dan tidak mengelirukan.

Hakikatnya, Jadual 9 Senarai 2 Perlembagaan Persekutuan memberi kuasa kepada Mahkamah Syariah untuk membicarakan dan memutuskan kes membabitkan orang Islam saja. Jika bukan Islam diterima bermakna Mahkamah Syariah akan melakukan perkara bertentangan Perlembagaan.

Ini kerana segala arahan atau hukuman yang dikeluarkan oleh Mahkamah Syariah tidak boleh dikenakan terhadap peguam berkenaan disebabkan dia bukan beragama Islam.

Bahan ejekan

Bagaimana Mahkamah Syariah hendak mengendalikan perbicaraan jika peguam tidak terikat dengan segala peraturan dan arahan mahkamah? Kesannya, Mahkamah Syariah dan agama Islam akan menjadi bahan ejekan serta dipersendakan sepanjang masa.

Perkara ini tidak harus dibiarkan berlaku dan ia sudah lama ditegaskan Allah SWT dalam firman-Nya: “Wahai orang yang beriman! Janganlah kamu mengambil orang yang menjadikan agama kamu sebagai ejek-ejekan dan permainan - dari orang yang telah diberikan Kitab sebelum kamu, dan orang kafir musyrik itu menjadi penolong-penolong dan bertakwalah kepada Allah, jika kamu benar-benar orang yang beriman.” (Surah al-Maidah, ayat 57)

Maka, sudah pasti orang yang hendak masuk ke Mahkamah Syariah perlulah seorang yang tertakluk dengan bidang kuasa mahkamah, terikat peraturan dan undang-undang di Mahkamah Syariah.

Sebagai perbandingan, apakah Mahkamah Sivil bersedia menerima seorang peguam jika peguam itu tidak tertakluk dengan bidang kuasa mahkamah di Malaysia dan terlepas daripada segala peraturan? Sudah tentu tidak sama sekali.

Kelulusan akademik tak cukup

Kelulusan akademik semata-mata tidak cukup untuk memaksa Mahkamah Syariah menerima bukan Islam sebagai peguam syarie, tanpa mengambil kira faktor akhlak, amanah dalam menegakkan hukum Allah, menyeru kepada kebaikan dan mencegah berlaku kemungkaran.

Peguam syarie tidak hanya bertanggungjawab terhadap anak guam mereka tetapi juga bertanggungjawab dengan mahkamah dan keadilan yang ingin dicapai melalui perbicaraan.

Peranan peguam syarie berkait langsung dengan ayat al-Quran dan hadis dalam menegakkan keadilan serta mengelak daripada bersubahat dengan golongan yang zalim.

Firman Allah SWT: “Wahai orang yang beriman, hendaklah kamu semua sentiasa menjadi orang yang menegakkan keadilan kerana Allah, lagi menerangkan kebenaran dan jangan sekali-kali kebencian kamu terhadap sesuatu kaum itu mendorong kamu kepada tidak melakukan keadilan. Hendaklah kamu berlaku adil (kepada sesiapa juga) kerana sikap adil itu lebih hampir kepada takwa. Dan bertakwalah kepada Allah, sesungguhnya Allah Maha Mengetahui dengan mendalam akan apa yang kamu lakukan.” (Surah al-Maidah, ayat 8)

Penulis ialah Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia (PGSM) dan boleh dihubungi di alamat emel sekretariatpgsm@yahoo.com

Link -http://www.bharian.com.my/bharian/articles/PeguamSyarieMenulis_Kelulusanakademiksajatakcukupjadipeguamsyarie/Article

Seri Paduka lambang penyatuan bangsa

Peguam Syarie Menulis
Berita Harian 05/06/2013

Oleh Musa Awang

Ketua negara bagi Malaysia ialah Yang di-Pertuan Agong. Yang di-Pertuan Agong ialah jawatan eksekutif yang termaktub dalam Perlembagaan Persekutuan.

Berdasarkan Perkara 38 Perlembagaan, jawatan ini digilirkan setiap lima tahun sekali, antara sembilan pemerintah negeri Melayu. Apabila seseorang pemerintah negeri menjawat jawatan Yang di-Pertuan Agong, seorang kerabat diraja akan dilantik sebagai pemangku dalam negeri berkenaan.

Sistem penggiliran Raja-Raja Melayu dari negeri yang dulunya dikenali Negeri-Negeri Melayu Bersekutu (Perak, Negeri Sembilan, Selangor dan Pahang) dan Negeri Melayu Tidak Bersekutu (Perlis, Kedah, Kelantan, Terengganu dan Johor).

Sistem penggiliran jawatan Yang di-Pertuan Agong ini unik, kerana Malaysia negara tunggal di dunia yang mengamalkan sistem penggiliran ketua negara seperti ini.

Sistem ini juga gabungan antara tradisi feudal berasaskan keturunan darah dengan konsep moden berasaskan Perlembagaan.

Sistem pemerintahan Raja berperlembagaan negara ini menjadi lambang negara berdaulat, bebas dan merdeka serta lambang perpaduan rakyat berbilang kaum dan agama.

Perkara 39 Perlembagaan memperuntukkan kuasa eksekutif Persekutuan adalah hak Yang di-Pertuan Agong. Walaupun ada beberapa pengecualian dalam Perlembagaan mengenai kuasa dan kedudukan Yang di-Pertuan Agong, secara lazim, baginda menerima nasihat daripada Jemaah Menteri dalam menjalankan kuasa eksekutif baginda.

Tiga fungsi dalam Perlembagaan

Seri Paduka mempunyai kuasa bertindak mengikut budi bicara baginda dalam tiga fungsi Perlembagaan iaitu melantik seorang Perdana Menteri, bersetuju atau tidak mempersetujui permintaan membubarkan Parlimen dan meminta mesyuarat Majlis Raja-Raja diadakan mengenai keistimewaan, kedudukan, kemuliaan dan kebesaran raja dan mengambil tindakan dalam mesyuarat itu.

Dalam kuasa perundangan, Yang di-Pertuan Agong adalah sebahagian daripada komponen Parlimen, iaitu Dewan Negara dan Dewan Rakyat. Baginda mempunyai kuasa memanggil Parlimen bermesyuarat dari semasa ke semasa, memberhentikan dan membubarkan Parlimen, memberi ucapan dalam mana-mana majlis Parlimen dan memperkenankan Rang Undang-Undang.

Yang di-Pertuan Agong juga mempunyai kuasa melantik dua senator untuk Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur dan seorang untuk tiap-tiap Wilayah Persekutuan Labuan dan Putrajaya, serta berkuasa melantik 40 orang senator lain.

Dalam kuasa kehakiman, Yang di-Pertuan Agong berfungsi melantik Ketua Hakim Negara Mahkamah Persekutuan, Presiden Mahkamah Rayuan, Hakim-Hakim Besar Mahkamah Tinggi di Malaya, Hakim Besar Mahkamah Tinggi di Sabah dan Sarawak, Hakim Mahkamah Agung, Hakim Mahkamah Rayuan dan Hakim Mahkamah Tinggi, atas nasihat Perdana Menteri selepas berunding dengan Majlis Raja-Raja.

Yang di-Pertuan Agong juga mempunyai kuasa melantik Hakim Mahkamah Rayuan Syariah, Hakim Mahkamah Tinggi Syariah dan Mahkamah Rendah Syariah bagi Pulau Pinang, Melaka dan Wilayah Persekutuan.

Peristiharan darurat

Berdasarkan Perkara 150 Perlembagaan, Yang di-Pertuan Agong boleh mengeluarkan perisytiharan darurat apabila berpuas hati bahawa suatu darurat besar sedang berlaku seperti keselamatan, kehidupan, ekonomi atau ketenteraan awam dalam Persekutuan atau negeri dalam keadaan terancam.

Yang di-Pertuan Agong juga pemerintah tertinggi angkatan bersenjata, mempunyai kuasa mengurniakan pengampunan dan menangguhkan hukuman bagi kesalahan yang dibicarakan Mahkamah Tentera dan semua kesalahan dilakukan di Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur dan Labuan, menjaga hak istimewa orang Melayu dan Bumiputera di Sabah dan Sarawak, sebagai sumber penghormatan dan kebesaran, fungsi diplomatik dengan melantik diplomat Malaysia di luar negara dan menerima mengadap diplomat asing serta menghadiri majlis.

Selanjutnya, Perkara 3 (3) dan (5) Perlembagaan memperuntukkan bahawa Yang di-Pertuan Agong adalah Ketua agama Islam bagi negeri yang tiada raja seperti Pulau Pinang, Sarawak, Sabah, Melaka dan Wilayah Persekutuan. Di negeri lain, ketua agama Islam ialah Sultan atau Raja di negeri berkenaan.

Sebagai Ketua agama Islam, Yang di-Pertuan Agong pelindung kepada kesucian agama Islam di negara ini.

Ketua umat Islam, ketua eksekutif seluruh rakyat

Justeru, Seri Paduka bukan saja ketua kepada umat Islam, tetapi juga ketua eksekutif bagi seluruh rakyat termasuk bukan Islam dan Bumiputera Sabah dan Sarawak.

Dalam sebuah negara yang mempunyai penduduk berbilang kaum dan agama, dalam situasi masing-masing berusaha memperjuangkan hak asasi, budaya, adat resam dan agama mereka, Yang di-Pertuan Agong dan Majlis Raja-Raja tetap menjadi penyelamat ketegangan politik dan perkauman serta menjadi simbol perpaduan rakyat.

Kita, selaku rakyat yang berpayung di bawah pemerintahan Yang di-Pertuan Agong seharusnya sentiasa memberikan taat setia tidak berbelah bahagi kepada pemerintah tertinggi negara ini dan mengelak diri daripada terbabit dengan sebarang tindakan mempertikai perkara yang termaktub dalam Perlembagaan, termasuk mempertikai kesucian agama Islam sebagai agama persekutuan.

Penulis ialah Presiden Persatuan Peguam Syarie Malaysia

Go to Link - http://www.bharian.com.my/bharian/articles/SeriPadukalambangpenyatuanbangsa/Article

Imej terkini peguam syarie

Musa Awang

Berita Harian, 27 Mac 2013

Kehadiran peguam syarie di Mahkamah Syariah adalah menjalankan tugas yang pernah dijalankan oleh sahabat Nabi SAW. Saidina Ali pernah membantu Khalifah Umar membuat keputusan yang betul dalam kes seorang wanita datang kepada Khalifah Umar dan membuat ikrar telah melakukan zina.

Melalui peranan dimainkan oleh Saidina Ali, Khalifah Umar telah membebaskan wanita itu, yang sebenarnya telah diperkosa sebagai balasan sedikit susu yang diminta daripada seorang lelaki dalam keadaan beliau terlalu dahaga.

Saidina Ali juga pernah menjadi peguam dalam kes seorang perempuan yang menuduh seorang pemuda cuba mencabul kehormatannya dengan mendakwa ada kesan air mani di tubuh serta di atas kainnya.

Saidina Ali telah menyiram air mendidih kepada kesan cecair atas kain perempuan itu dan cecair berkenaan menjadi beku serta putih seperti putih telur. Akhirnya perempuan berkenaan mengaku perbuatan tipu dayanya untuk mengenakan pemuda itu.

Abdullah bin Ja’far pernah menjadi peguam kepada Ali bin Abi Talib dengan Talhah bin Ubaidullah pada zaman pemerintahan Khalifah Uthman bin Affan. Pada zaman pemerintahan Khalifah Uthman bin Affan, Abdullah bin Abbas pernah menjadi peguam kepada Hassan bin Thabit, (seorang penyair terkenal pada zaman Nabi SAW).

Walaupun Hassan seorang penyair, dia tidak mahir berhujah dalam perbicaraan. Ibnu Abbas sebagai seorang yang faqih dan petah berhujah telah bertindak sebagai peguam membela Hassan.

Lencana Sahabat Mahkamah Syariah

Kehadiran peguam syarie di Mahkamah Syariah adalah berpaksikan kepada undang-undang, bukan semata-mata mencari rezeki. Kewujudan dan fungsi peguam syarie diiktiraf dan disebut dalam Enakmen Pentadbiran Agama Islam atau Enakmen Mahkamah Syariah negeri-negeri.

Seksyen 59 Enakmen Pentadbiran Agama Islam Wilayah Persekutuan 1993 menyebutkan majlis boleh menerima sesiapa yang mempunyai pengetahuan mencukupi mengenai hukum syarak menjadi peguam syarie bagi mewakili pihak-pihak dalam prosiding di Mahkamah Syariah.

Pelancaran lencana Sahabat Mahkamah Syariah yang disempurnakan Ketua Pengarah Jabatan Kehakiman Syariah Malaysia (JKSM), Tan Sri Dr Ibrahim Lembut, pada 18 Mac lalu sebagai simbolik hubungan peguam syarie membantu Hakim Syarie membuat keputusan adil, cepat, betul dan tepat berdasarkan hukum syarak serta undang-undang.

Sahabat adalah orang yang merasa bertanggungjawab terhadap satu sama lain, walaupun tidak memiliki hubungan darah. Sahabat bukan adik-beradik, tetapi berupaya mewujudkan hubungan persaudaraan seperti adik-beradik.

Sahabat adalah orang yang banyak memberi manfaat dan kebaikan antara satu sama lain. Sahabat juga membantu apabila berada dalam kesusahan, meredakan kesedihan, menghilangkan kebimbangan dan sanggup berjuang demi kebaikan bersama.

Sahabat seorang yang mampu menyimpan rahsia dan keaiban, sentiasa melindungi dan semangat mereka sentiasa bersama. Sahabat membuatkan seseorang berasa selamat apabila mereka bersama. Sahabat tidak semestinya memiliki minat atau pendapat sama, tetapi mereka saling memerlukan.

Diriwayatkan oleh al-Hakim, Rasulullah SAW bersabda: “Sebaik-baik sahabat di sisi Allah ialah orang yang terbaik terhadap temannya dan sebaik-baik jiran di sisi Allah ialah orang yang terbaik terhadap jirannya.”

Pelancaran lencana Sahabat Mahkamah Syariah oleh Persatuan Peguam Syarie Malaysia (PGSM) adalah salah satu usaha menjadikan peguam syarie sebagai sahabat baik kepada Mahkamah Syariah.

Lencana itu akan dipakai oleh peguam syarie ketika berurusan di Mahkamah Syariah, sebagai satu simbolik pengiktirafan peranan peguam syarie sebagai sahabat baik kepada Mahkamah Syariah.

Pupuk hubungan baik

Lencana itu juga bertujuan memupuk serta meneruskan hubungan baik berpanjangan antara peguam syarie dengan Mahkamah Syariah, di samping memudahkan orang awam mengenali peguam syarie bagi mencegah berlakunya penyamaran oleh orang tidak berkelayakan.

Hubungan baik antara peguam syarie dan Mahkamah Syariah perlu ditingkatkan, diiktiraf serta dihormati oleh semua pihak sama ada dari pihak Mahkamah Syariah sendiri dan kalangan peguam syarie.

Peguam syarie serta kakitangan mahkamah berada dalam satu barisan dan tujuan yang sama untuk menjadikan Mahkamah Syariah sebagai institusi dipandang tinggi serta dihormati masyarakat.

Jika ada kekurangan di pihak peguam syarie, ia wajar ditegur dengan cara berhemah dan berhikmah, bukan memperlekehkan, memperkecilkan, memalukan atau menjatuhkan maruah mereka di hadapan pelanggan.

Begitu juga peguam syarie, jika ada sebarang kekurangan di pihak mahkamah, aduan perlu disalurkan melalui saluran yang betul kepada Mahkamah Syariah. Menceritakan mengenai kes Mahkamah Syariah dan tindakan hakim laman sosial akan mengundang masalah seperti mengundang komen dan perbahasan kalangan mereka yang tidak faham serta mahir mengenai undang-undang.

Sedar atau tidak, tindakan segelintir hakim dan peguam syarie itu secara tidak langsung telah menjatuhkan kredibiliti serta kewibawaan institusi Mahkamah Syariah, hakim syarie, peguam syarie dan memburukkan Islam.

Go to link - 
http://www.bharian.com.my/bharian/articles/Imejterkinipeguamsyarie/Article/